Epilog

Rok 2013

Nie sądziłem, że przez tak długie lata będę podziwiał tych wszystkich wariatów z góry. Myślałem, że po paru miesiącach mi się znudzi, ale Avenged Sevenfold nigdy nie będą nudni, nawet gdy mnie tam nie ma.

Mój promyczek wraz z tym przygłupem Hanerem wzięli ślub, spodziewają się dziecka, albo nawet bliźniaków, zaszaleli, nie ma co. Czasami miałem wrażenie, że Emma chce znaleźć sie obok mnie, bo przechodziła załamania psychiczne, wszystko przez ten gwałt, ale na szczęście wszystko wróciło do normy, to dzięki Brianowi trzyma się przy życiu, a teraz, kiedy ich rodzina ma się powiększyć dba o siebie jak nigdy.

Zacky i Nelly. Ciężki przypadek, jeszcze nie wzięli ślubu, a już mają dziecko. Ma na imię Nikodem, przypuszczam, że byłbym dobrym wujaszkiem, pewnie gdyby Nelly zostawiała go pod moją opieką zaliczyłby wszystkie fazy kaca. Muszę przyznać, że Zacky i Niki są jak dwie krople wody.

Nigdy nie przypuszczałem, że Demi zostanie … zakonnicą. Może dlatego, że zraziła się do mężczyzn. Dużo facetów zabiegało o jej względy, ale byłą nieugięta. I bardzo dobrze!

Matt i Joan są właśnie na podróży poślubnej. Nie miałem nigdy okazji posłuchać jej prawdziwego głosu, zawsze była cicha i nienaganna, czasem tylko przy dziewczynach dostawała kopa. Słyszałem jak Matt chwalił się chłopakom, że podobno w łóżku zachowuje się jak kocica.

Christ, Christ, Christ. Chłopak działa szybko, ma narzeczoną, która jest wdową i ma dziecko. Z tego co mi wiadomo ma na imię Evelyn, a jej pięcioletnia córka Alice. Stworzą doskonałą rodzinę, tak czuję, Johnny da im wszystko czego potrzebują.

Czasami żałuję, że nie ma mnie przy nich tam na dole. Z pewnością nie dopuściłbym, żeby Demi została zakonnicą, ja bym się nią odpowiednio zajął.

Teraz w spokoju mogę modlić się za swoich fanów, bo chłopcy mają wszystko czego im potrzeba, czasami widzę dużą zasługę ich sukcesach, wiem, że nie jestem skromny, bo to dzięki mnie odnoszą wszystkie sukcesy, codziennie czuwam nad nimi i daję im siłę. Staram się nimi opiekować, jestem ich aniołem stróżem.

  Jimmy „The Rev” Sullivan

To chyba czas dobiegł podziękowaniom, nie? :)

Przede wszystkim i na samym początku bardzo, ale to bardzo chcę podziękować wszystkim założycielkom grupy FF i SW. Jesteście niesamowite i gdyby nie Wy dalej siedziałabym cichutko i w ogóle nie komentowałabym Waszych opowiadań.

Joasiu Gates –To Twoje opowiadania zmotywowały mnie do napisania czegoś swojego, za każdym razem, gdy czytałam Twoje miałam tysiące myśli, które tylko na chwile pojawiały się w mojej głowie, a zaraz potem znikały. Po jakimś czasie nawet mogłam z Tobą porozmawiać, czego nigdy w życiu bym się nie spodziewała. Nawet nie jesteś świadoma tego jak bardzo wywróciłaś moim życiem. Dziękuję Ci, za to, że jesteś :*

Kasiu L – Do dzisiaj pamiętam Twoje pierwsze upomnienie. Nawet pod pierwszym odcinkiem :). Pamiętam nawet jak napisałaś w komentarzu, że „boję się pisać o tym co myślę” i wiesz co? Miałaś rację, doszłam do wniosku, że dopiero parę ostatnich odcinków napisałam tak prosto z serca, ale to dzięki Tobie uświadomiłam sobie jakie błędy popełniam. Dawałaś mi wielkie kopy w dupę za co bardzo, bardzo, ale to bardzo Ci dziękuję <3

Pati – Czasami Twoje komentarze potrafiłam czytać po sto pięćdziesiąt razy, bo zawsze rozbawiały mnie do łez, Twoje rozkminy na temat opo niekiedy były tak rozbrajające, że ja nie wiedziałam o co chodzi. Powiem Ci, że niezły motywator z Ciebie i do tego przypominajka na fb. Bo dopiero jak pisałaś komentarz typu „Gdzie odcinek” ja spinałam tyłek i brałam się do roboty. Także wielkie propsy dla Ciebie wariatko :*

Zmorko – Ty bystrzaku, uwielbiam czytać to co tworzysz no i oczywiście Twoje komentarze są niezastąpione, czasami miałam wrażenie, że ty nawet wiesz lepiej ode mnie co będzie w fabule. A komentarze typu „:OO” mówiły same za siebie. Oczywiście dziękuję Ci za to, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie tego opowiadania <3

Nelciu – Największa fanko Zackiego, zmotywowałaś mnie do pisania o nim (może nie w tym opowiadaniu, ale w następnym planuję go wepchnąć w nieco większej ilości rozdziałów) no i oczywiście jak już się domyśliłaś Nelly to odwzorowanie Twojej osoby, mam swoje małe tajemnice dlaczego tak, a nie inaczej. I oczywiście przez Twoje komentarze szczerzyłam siedo monitora jak głupi do sera. No i pamiętaj – masz cudownego synalka (tak, wiem, że wiesz, ale będę Ci to powtarzać jeszcze nie raz) <3

Ewelinko – Największa fanka Christa! Bardzo się cieszę, że dane mi było Ciebie poznać, wiedz, że Twoje ciepłe słowa motywują mnie do dalszej pracy, a między innymi przez takich ludzi jak Ty postanowiłam pisać drugie opowiadanie. Obiecuję Ci, że w Łodzi tak Cię wyściskam, że będziesz mnie miała dość <3

Kaśś - Skarbie moje, przepraszam z całego serduszka!!! Ale gdybym wiedziała, że też to czytasz to też znalazłabyś się na mojej liście, po prostu leciałam po komentujących. Co mam napisać? No jesteś wspaniała, nie ukrywajmy tego. Piszesz sama świetne opowiadania, nawet napisałaś ... książkę (szczęściaro). No i przede wszystkim dzielę się z Tobą największym chodzącym seksem na świecie, oczywiście mowa o panie Brianie Hanerze Juniorze :). Założyłaś świetną grupę na FB, z najcudowniejszymi dziewczynami na świecie i motywujesz je do pracy. No po prostu nasz skarb. Kocham Cię <3

No i chcę oczywiście podziękować wszystkim wspaniałym dziewczynom Adzie, Sylwii, Kasi G, Jenny, Ani B (bo też czasem się upominała o odcinki) i miliB (która ujawniła się tylko przy ostatnich odcinkach. Mam nadzieję, że będziesz ze mnę do końca w nowym opowiadaniu)

No, ale przede wszystkim chcę podziękować moim najwspanialszym dwóm dziewczynom. Paulinie i  Asi  gdyby nie one to dobrnęłabym tylko do połowy, bo to dzięki nim pisałam nowe odcinki, one dawały mi masę pomysłów, a przede wszystkim kopały mnie w dupę kiedy było trzeba. Tak naprawdę to one wykreowały Demi i Joan, one były moją inspiracją.

Kocham Was <3

Oczywiście wszystkim czytającym, ale nie ujawniającym się także dziękuję!!

Zapraszam na mojego obecnego bloga : While we waiting for a miracle