28. Now I think I understand

Witaj Emmo,

            Ostatnimi czasy zastanawiam się jak do Ciebie dotrzeć. Rozmawiałem niedawno z Twoją ciocią, która zawiadomiła mnie o Twojej przeprowadzce, niestety nie znam numeru domu pod którym mieszkasz, więc wysyłam ten list na stary adres.

            Z pewnością mnie nie pamiętasz, a być może nawet nie znasz, bo wyjechałem do Phoenix, gdy miałaś dwa lata, nie było nam dane życie razem. Minęło osiemnaście lat odkąd tutaj mieszkam, wiem, że jesteś już dorosła, być może masz narzeczonego, nie wiem jak do Ciebie dotrzeć.

            Pewnie zastanawiasz się dlaczego postanowiłem napisać. Wciąż czuję, że mam córkę, która jest ode mnie kilkanaście mil, wciąż czuję na sobie odpowiedzialność za Ciebie, wiem, że postąpiłem źle, ale nie dawałem sobie rady, miałem ciężką sytuację finansową, która nie pozwalała mi na dalszy pobyt w Kalifornii.

            Mam dla Ciebie propozycję, chciałbym, żebyś przyleciała do mnie w jak najbliższym czasie. Mielibyśmy okazję porozmawiać, jak ojciec z córką, gdybyś zdecydowała się na przyjazd w kopercie są pieniądze na bilet i moja wizytówka.

Pozdrawiam,

Richard Stone

  

            Po tylu latach mój ojciec postanowił odezwać się do mnie. Nie jestem na niego zła, nie traktuję go jak obiekt do nienawiści. To jest mój ojciec. Zaskoczył mnie jego list, bo byłam pewna, że się nie odezwie, nie zjawi się w moim życiu. Siedziałam w sypialni i czytałam ten list po raz siódmy, kiedy usłyszałam dość głośną wymianę zdań w salonie. Podeszłam bliżej drzwi i kątem oka zobaczyłam jak Zacky stoi oparty o ścianę i tłumaczy coś Brianowi

- … stary, kurwa nie zauważyłeś, że teraz wszystko kręci się wokół niej? Emma to, Emma tamto, a nie zastanowiłeś się na tym jak będzie z naszym zespołem?

- Kurwa tego zespołu miało już nie być, a nie rozumiesz, że ona jest dla mnie najważniejsza?

- Ocknij się stary! We wszystkim nam przeszkadza, mieliśmy jechać w trasę, to nie, bo Emma jest w śpiączce, teraz też nie, bo pan Haner chce przy niej być. Czy ty siebie słyszysz? – nie rozumiem o co im chodzi, przecież ja nie zatrzymuję Briana przy sobie.

- Ja już nie wiem.

- Spójrz – jestem ciekawa co on mu pokazał

- Co to jest? – krzyknął, a jego głos się załamał, tak jakby miał sie zaraz rozpłakać

- To jest ósmy miesiąc – jaki kurwa ósmy miesiąc?! O co tutaj chodzi?

- To jest niemożliwe. Dlaczego wysłała to właśnie tobie, a nie mi?

- Nie wiem, powiedziała tylko tyle, że mam to przekazać tobie, może nie chciała bezpośredniego kontaktu z tobą, bo bała się jak zareagujesz.

- Muszę do niej zadzwonić. Daj mi chwilę – o nie, słyszę jak Brian wchodzi na górę. Muszę się schować, tylko gdzie? Szafa! Nie zbyt dobre rozwiązanie. Wgramoliłam się między ubrania i starałam sie oddychać jak najciszej.

- Michelle? – słyszałam jak drzwi do pokoju się uchylają, a zaraz potem zatrzaskują.- Słuchaj, nie wiem co ty odpierdalasz, ale nie mam zamiaru bawić się w tatuśka … Dobrze, ale … Daj mi dojść do słowa … Nie obchodzi mnie to … Chcesz zrujnować całe moje życie? … Jak ty niby widzisz mnie w roli ojca? … Nie mam pewności, że jest to moje dziecko, wiesz z jakiego powodu zakończył się nasz związek – o kurwa, on ma z nią dziecko. Starałam się nie rozbeczeć i zakryłam sobie usta dłonią i poczułam jak moje oczy robią sie wilgotne – Słuchaj, jestem w szczęśliwym związku i nie rozpierdolisz tego dzieckiem, które z pewnością nie jest moje … Osiem miesięcy temu spałaś też z innymi przypadkowymi facetami w barze … Kurwa nie becz, bo ci to nic nie da … Dobrze, pojadę … Będę tam za chwilę – nie, Brian, kurwa nie jedź tam – A i jeszcze jedno, trzymaj się z daleka od mojego związku. Nie zobaczymy się już. – co? To w takim razie gdzie on jedzie jak nie na spotkanie z Michelle? O nie, kurwa, nie tak wyobrażałam sobie ten związek. Muszę odpocząć. Od Briana, od wszystkich.

            Zdecydowałam się na wyjazd do mojego ojca, wszystkie formalności są już załatwione, Brian nie wie, że wyjeżdżam, pojechał gdzieś i z pewnością szybko nie wróci, więc miałam chwilę na spakowanie walizki i wyjechanie z domu.

            Na samym końcu zostało mi wygrzebanie listu od Jimmiego z poszewki poduszki. Powiesiłam je na drzwiach i wyszłam z domu.

***

            Po telefonie Michelle natychmiast pojechałem do Central Parku na spotkanie z Valary, nie chciałem widzieć się z Mich, bo wiem, że znowu brałaby mnie na litość i sprzedawałaby mi tanie teksty, po których znowu bym uległ. Przywoływałaby stare wspomnienia, na samą myśl o nich mam ciarki na całym ciele. Nie spodziewałem się, że w przeciągu tak krótkiego czasu mogę zostać ojcem, jeszcze nawet nie mam pewności czy to dziecko jest moje.

            Jakież było moje zdziwienie, gdy Valary pokazała się z Michelle, miałem ochotę spierdalać stamtąd jak najszybciej, ale musiałem wyjaśnić sobie parę spraw.

- Cześć kochanie – zaczyna się, kurwa. Uwiesiła mi się na szyi i dała mi całusa w policzek, którego nadmiar wytarłem w rękaw.

- Cześć – mruknąłem

- Val, możesz nas zostawić samych? – o nie kurwa, kurwa, kurwa. Szlag by to trafił.

- Nie, jednak wolę, żeby ona w tym uczestniczyła – chyba się wywinąłem, ale usłyszałem głośny jęk, który wydała Michelle. – Chcę sprostować tą sytuację. Nie wiem czyje jest to dziecko, ale jedno wiem na pewno. Nie zostawię Emmy, kocham ją nad życie i pojechałbym za nią nawet na koniec świata, także z mojej strony to wszystko, wybaczcie, ale się spieszę – odmachałem na odchodne i pobiegłem szybko do samochodu. Nie dałem im nawet dojść do słowa, ale przynajmniej mam świadka, że odrzuciłem zaloty Michelle.

            W drodze do domu wstąpiłem jeszcze do kwiaciarni i kupiłem bukiet czerwonych róż. Chciałem sprawić przyjemność Emmie. Tak bardzo ją kocham, jest moim największym skarbem, ona dała mi nadzieje na lepsze jutro, gdyby nie ta mała duszyczka to chyba bym oszalał, jak dziś pamiętam jak weszła do naszego studia, byłem nią oczarowany, chciałem porwać ją w ramiona i obronić przed całym światem, wydała mi się taka krucha i delikatna, ale gdy poznałem ją lepiej miała niezłą gadanę.

            Wszedłem do domu i na drzwiach odgradzających pokój od przedpokoju wisiała koperta z napisem Brian otworzyłem ją i ze środka wypadły dwie kartki. Jedna była jak z psu z pyska wyjęta, a druga była wykonana z papeterii w mini deathbaty. O co tu chodzi? Otworzyłem tą ładniejszą i przeczytałem list, który jak zaraz się zorientowałem był od Emmy.

Brian,

Wiem, że może nie powinnam tego robić, ale chcę odpocząć od tego wszystkiego, słyszałam Twoją dzisiejszą rozmowę z Zackym, nie chcę być przeszkodą w Twoim życiu. Pozdrów Michelle. Wracam za parę dni. Jedź z chłopakami w trasę.

Emma

PS. Specjalnie wybrałam papeterię w deathbaty, bo chciałam, żebyś ten list przeczytał pierwszy. Mam nadzieję, że mi się udało.

PS2. Przepraszam, że zaraz odkryjesz całą prawdę i, że nie dowidziałeś się o niej ode mnie.

Moje serce przyspieszyło, bo nie wiedziałem czego mam się spodziewać po drugim liście. Nie wiem gdzie pojechała Emma i mam nadzieję, że jest bezpieczna. Nie chcę jej szukać, bo uważam, że powinna poukładać sobie to wszystko. Zadzwonię do niej. Otworzyłem drugi list

Mój promyczku,

Zrób z tym co chcesz. Mam tylko jedną prośbę, powiedz chłopakom, że to Ty jesteś autorką tego tekstu, możesz powiedzieć im prawdę, ale dopiero po jakimś czasie. Chcę, żeby pogodzili się z moją śmiercią. Pamiętaj, że zawsze będziesz w moim sercu.

Mam do Ciebie zaufanie, wiem, że zrobisz z tego użytek. Kocham Cię Emmo, Jimmy.

Fiction

Now I think I understand
How this world can overcome a man
Like a friend we saw it through
In the end I gave my life for you

Gave you all I had to give
Found a place for me to rest my head
While I may be hard to find
Heard there's place just on the other side

Not that I could
Or that I would
Let it burn!
Under my skin
Let it burn!

Left this life to set me free
Took a piece of you inside of me
All this hurt can finally fade
Promise me you'll never feel afraid

Jedyne co przychodziło mi do głowy to to, że Emma okłamała mnie i przy okazji cały zespół. To nie była jej piosenka. To piosenka od Jimmiego. Mojego Jimmiego, który jest gdzieś na górze i patrzy na mnie. Co mam teraz robić? Przy okazji ten list wyglądał jakby Em i Jimmy byli ze sobą blisko, aż za bardzo.