16 lut 2014

16. Taka kolej rzeczy

Dzisiaj krótko
Zawsze musi przyjść czas na smutne chwile czy jakieś zmiany. Jak to mówi Asia G. " Jednostajna opowieść, bez zwrotów akcji jest po prostu nudna" 
W kolejnym odcinku wszystko się wyjaśni, także nie musicie się niczym przejmować :D



Nastał grudzień. Minęły cztery miesiące odkąd Demi rozstała się z Zackym, a Beth zostawiła Matta. Chłopcy w tym czasie codziennie jeździli na próby, Jimmy wrócił do formy, ale nikt nie wiedział dlaczego chodzi przygnębiony, dręczyły go myśli, których nie chciał nikomu zdradzać, nie był dawnym Jimmym, wesołym błaznem i prawdomównym człowiekiem. Coraz rzadziej przychodził na próby. Każdy bez wyjątku przejmował się jego zdrowiem fizycznym jak i psychicznym, zmarkotniał, schudł tłumacząc się, że to wszystko przez stres i kofeinę.
Jak w każdym związku każdy ma wzloty i upadki, ale najwyraźniej Emma nie była zadowolona tym, że co dwa dni między nią, a Brianem wybuchały kłótnie, które potem kończyły się przeprosinowym seksem, który stał się już nieodłącznym dodatkiem ich związku, nie rozmawiali już tak często jak na początku, oddaliły ich ciągłe próby zespołu. Czy chłopcy w ich paczce na prawdę byli takimi egoistami, którym zależy tylko na seksie?. Emma nie umiała odpowiedzieć sobie na to pytanie.

***

Telefon Briana i Matta zapikał jednocześnie. Popatrzyli na siebie ze zdziwieniem. Wzięli komórki do rąk i zaczęli czytać wiadomości, które jak się później okazało były tej samej treści. Brian po przeczytaniu SMSa nie był w stanie wydusić z siebie słowa, stał jak wryty, zbladł, a z jego oczu popłynęły łzy, Matt zareagował podobnie, a zaraz obydwoje wybuchnęli histerycznym i spazmatycznym płaczem. Ręce Briana trzęsły się niemiłosiernie. Odłożył telefon na blat nie wyłączając wygaszacza, uściskał Matta bez słów. Dziewczyny wchodząc do domu zobaczyły całą sytuację, ale nie wiedziały co spowodowało płacz mężczyzn. Obydwie podeszły do blatu, gdzie Brian zostawił swój telefon, a na ekranie widniała wiadomość, którego nadawcą był Jimmy.
To co przeczytały nie mogło być prawdą. Emma nie dopuszczała do siebie takiej myśli, że co? On tak po prostu ... nie mogło przejść jej to przez gardło. Zrobiło jej się niedobrze, poczuła zimny pot na ciele i zaraz runęła jak długa na ziemię uderzając głośnym hukiem głową o podłogę. Demi przerażona ze łzami i strachem w oczach rzuciła się na pomoc Emmie wołając przy tym Briana. Obydwoje z Mattem nie mogli dojść do siebie, ale szybko podbiegli do dziewczyny, która zemdlała. Wołali ją, polewali wodą, cucili, ale to nic nie dawało, leżała i nie dawała oznak świadomości. Zadzwonili po pogotowie, które zjawiło się po dziesięciu minutach. Dziewczyna odzyskała świadomość w karetce, ale dalej nie przyjmowała do siebie treści wiadomości. Oślepiło ją światło. Usłyszała głosy ludzi, szloch. Ktoś dotknął ją w rękę. Otworzyła oczy, a nad nią stałą Demi i to właśnie ona ją trzymała. Szukała Briana, nie słyszała jego głosu, ale zauważyła, że siedzi na krześle obok jej łóżka i gryzie kciuk, zapatrzony był w otchłań, nie patrzył na nic szczególnego, jego wzrok był nieobecny. Wyszeptała słabym głosem, że chce zostać sama z Brianem. Demi i Matt posłusznie wyszli z sami i dołączyli do reszty zespołu. Brian podszedł do łóżka Emmy i usiadł na krześle, wziął ją za bladą i zimną rękę, pogłaskał ją i powiedział, że nie chce nigdy nikogo zawieść w swoim życiu, był przygnębiony, to było widać, powstrzymywał się od łez, Emma za to ich nie ukrywała, każda pojedyncza łza spływała po jej policzku opadając głośno na poduszkę. Poprosiła Briana o telefon i przeczytała jeszcze raz treść wiadomości.

"Witam, jestem matką Jamesa, chciałabym Państwa poinformować, że dnia 28 grudnia br. James zmarł. Nie znana jest jeszcze przyczyna jego śmierci, uroczystości pogrzebowe odbędą się 5 stycznia. Mój syn jest teraz przechowywany w kaplicy, jeżeli są Państwo zainteresowaniem odwiedzenia jego ciała proszę dzwonić na ten numer, podam szczegóły dojazdu i nazwę ulicy, Margaret"

Wciągnęła mocno powietrze, aż zakręciło jej się w głowie, wypuściła je ustami i zadrżała. Nie wierzyła że to prawda, chciała żeby to był tylko głupi sen z którego zaraz się wybudzi. Widziała, ze każdy wokół jest teraz przygnębiony, wiedziała, że nie może zostawić Briana, bo kto jak kto, ale on sobie z tym będzie radzić najgorzej, to w końcu był jego najlepszy przyjaciel. Pamięta jak dziś ich rozmowę w barze.
Przeniosła się myślami do tamtych wydarzeń, jak pierwszy raz się poznali i poszli na imprezę, wtedy złapała z nim najlepszy kontakt, pokochała go jak brata. Brian był jej partnerem, mogła mu powiedzieć o wszystkim, ale nie ma to jak mieć własnego przyjaciela, do którego możesz się poprzytulać, możesz mu wszystko powiedzieć, powyzywać go, podroczyć się nim, ale teraz jej przyjaciel odszedł.
Brian wstał i wyszedł usprawiedliwiając się wyjściem na fajkę. Miała dla siebie pięć minut, chciała wypocząć, czułą się słabo, chciało jej się płakać i za nic nie wiedziała dlaczego znalazła się w szpitalu. Owszem, czułą się trochę źle, bolał ją tył głowy, ale nie chciała tutaj siedzieć. Nie znosiła smrodu szpitalnych korytarzy, leków, zastrzyków i tych strasznych kroplówek. Przerażały ją chodaki i pielęgniarki, miała do nich wstręt, bo kojarzyły jej się z ciotką, która była przełożoną.

Minęła godzina odkąd Brian wyszedł z sali, Emma spała. Obudziła ją panikująca Demi, która przestraszona wpadła do sali. Emma zerwała się na równe nogi, a gdy jej przyjaciółka nieco się uspokoiła poinformowała dziewczynę o Brianie, który przebywa w więzieniu za ciężkie pobicie. Emma przestała oddychać i momentalnie zesztywniała, zdezorientowana opadła na łózko, a jej aparatura zaczęła głośno pikać, siostra wpadła do sali i wyprowadziła Demi za drzwi.

***
Brian Haner. Skazany za pobicie funkcjonariusza policji na służbie. Poszkodowany ma siniaki na twarzy, oraz inne rany, które wskazywałyby na pobicie min. podbite oko, złamany nos, rozcięta warga, złamane żebro. Pan Haner został skazany na dziesięć miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu na trzy lata. Sprawca może zostać wypuszczony za należną kaucją. Widzenie odbywać może się 2 razy dziennie po 10 minut.

Brian siedział w zimnej celi, nie przypuszczał, że tak może skończyć się jego sielanka, najpierw Jimmy, teraz to. Nie martwił się sobą, martwiła go myśl jak Emma to zniesie, nie chciał sprawiać jej bólu, ani tym bardziej zawodzić, chciał żeby była szczęśliwa. Zauważył, że od pewnego czasu ich związek polegał przede wszystkim na seksie. Chciał zacząć spędzać z nią więcej czasu, zabierać ją gdzieś, ale teraz przez dziesięć miesięcy nie będzie mógł nawet jej dotknąć, a co dopiero pocałować. Zostawi go, bo po co jej facet kryminalista?. Znajdzie sobie lepszego, schludnego, dobrze zarabiającego, takiego, który będzie poświęcał jej masę swojego czasu. Martwiła go ta myśl, ale cieszył się tym, że przynajmniej wygląda jak pieprzony psychopata z tatuażami i pojebaną fryzurą to żaden chuj nie dotknie jego dupy, bo każdy przychlast w pudle będzie się go bał. No, ale jak jakimś cudem ktoś się do niego zbliży to zasmakuje jego pięści, w końcu siedział za pobicie, co wydawało mu się absurdalne. Skoro na ringach bokserskich leją się po mordach do nieprzytomności to każdy bokser powinien siedzieć w pierdlu, a jak normalny człowiek chociaż dotknie policjanta to chociażby się zesrał to i tak pójdzie do paki.
Przebrał swoje potargane jeansy i koszulkę bez rękawów na biały podkoszulek i rozciągnięte dresy, dostał także tacę z rozgotowanym ryżem i kurczakiem. Nie przypuszczał, że kiedyś zniży się do takiego poziomu. Z wielkiego gitarzysty, który za parę miesięcy miał jechać w trasę, w więźnia, który je gówno i jest traktowany jak ostatni śmieć. Zaciskał ręce w pięści na myśl o Emmie i Jimmym, który za parę dni ma pogrzeb, na którym go nie będzie.
Minęły trzy godziny odkąd siedzi w celi, policjant otworzył ciężkie metalowe drzwi i rzucił jego ubrania na łóżku powiadamiając go jednocześnie o kaucji, którą wpłacił Larry. Już po godzinie wypisywania papierów jechał z ich menadżerem w stronę szpitala, gdzie leżała Emma.

***
Była zdziwiona, gdy Brian wszedł do jej sali. Ucieszyła się niezmiernie, a z jej oczu poleciały łzy żalu i szczęścia, wszystkie emocje kumulowały siew niej naraz, ale była zbyt słaba, żeby wszystkie okazywać. Gdy Brian podszedł do jej łóżka ujęła jego dłoń i przyciągnęła sobie do ust, pocałowała ją i zamknęła oczy, przyciągnęła go do siebie i mocno przytuliła, uwielbiała jego zapach, nie miał perfum, ale pachniał sobą, to uwielbiała najbardziej, czuła się przy nim bezpiecznie, ale wiedziała, że musi porozmawiać z nim o ich związku.


15 lut 2014

15. Wszystko naraz

Pati - STO LAT!! (po raz trzeci już)

Poczuła, że jej ucho staje się coraz bardziej wilgotne, a zaraz ta sama substancja przenosi się na jej policzek. Nie miała wątpliwości, że ktoś lub coś liże ją po twarzy, nie otwierając oczu wybełkotała
- Brian jeżeli chcesz mnie przepraszać to nie ma mowy, przestań mnie lizać - jednak nie doczekała się odpowiedzi, więc powoli otworzyła oczy i ku jej zdziwieniu zamiast Briana leżała obok niej mała biała kulka merdająca ogonem - Coś ty za jeden, gadaj? - uśmiechnęła się i poczochrała psa po głowie, który wbił w nią wielkie, czarne ślepia. Pocałowała go w nosek i zauważyła, że na obroży ma przyczepioną kartkę, rozłożyła ją, a jej oczom ukazało się duże czerwone serce i napis pięknie wykaligrafowanymi literami

"Zostałem stworzony aby kochać cię dziecino ,
Ty zostałaś stworzona aby kochać mnie
i nie potrafię wytrzymać ani chwili bez ciebie dziecino ,
Czy ty możesz wytrzymać beze mnie?"

Czytała ten tekst więcej niż jeden raz, znała skądś te słowa, ale nie była pewna skąd, wtem jej uszu z dołu dobiegły dźwięki piosenki "I was made for lovin' you". Z jej oczu popłynęły łzy, wyszła z pokoju ściskając karteczkę z całej siły w obu dłoniach, stanęła przed schodami i teraz słyszała dokładnie każde słowo w piosence, zawahała się i nie była pewna czy zejść na dół, byłoby to jednoznaczne z podjęciem rozmowy z Brianem. Przezwyciężyła wszelkie obawy i powoli pokonywała kolejne stopnie zbliżając się ku końcowi, ujrzała Briana, który zwrócony był do niej plecami, siedział na wzmacniaczu, a w ręku trzymał gitarę. Chyba ją stroił, ale Emma nie była do końca przekonana. W końcu muzyka ucichła i zabrzmiała gitara pod wpływem uderzeń kostką o struny. Usiadła zaciekawiona na schodach, a w rękach dalej trzymała kartkę, poczuła, że piesek oparł się jej łapkami o plecy, nie wiedziała czy ją spycha ze schodów, czy mu tak wygodnie i w ogóle skąd tutaj wziął?, przestała rozmyślać, gdy usłyszała znajome riffy, a nawet inaczej były to riffy przy których dostawała eargasm'u. Jej serce zaczęło głośniej bić, gdy usłyszała głos Briana, który zaczął śpiewać

"She's got a smile that it seems to me
Reminds me of childhood memories
Where everything
Was as fresh as the bright blue sky
Now and then when I see her face
She takes me away to that special place
And if I stared too long
I'd probably break down and cry"

Wstał ze wzmacniacza i z zawieszoną gitarą na grzbiecie podszedł do Emmy, która całkowicie zatraciła się w muzyce, nawet nie zauważyła nadchodzącego Briana, który nachylił się nad jej uchem i zaśpiewał szeptem "Oh Sweet child o' mine Oh Sweet love of mine". Zadrżała. Przyłożyła kartkę do serca.
- Wytrzymasz ze mną? - wyszeptał
- Nie wytrzymam bez ciebie
Brian przestał grać, odłożył gitarę i wziął Emmę za ręce, włączył piosenkę i zaczęli tańczyć. Wtuliła się do jego piersi i bez słowa zatopili się w tańcu, poruszali się delikatnie bez pośpiechu w rytm muzyki.
- Przepraszam za wszystko - wyszeptał.
- Dlaczego skłamałeś?
- Zależy mi na tobie, chcę cię chronić
- A co do ochrony mojej osoby ma kłamstwo?
- Po prostu nie chcę cię ranić, bo cię - nie dokończył
- Co mnie?
- Jesteś mi bardzo bliską osobą, gdyby zabrakło cię w moim życiu, oszalałbym
- Czyli ten tekst jest prawdą? - podała mu karteczkę
- Najprawdziwszą prawdą.
Emma nie chciała ciągnąć tej rozmowy dłużej, nie miała sił na dyskusje
- Gdzie są twoi rodzice? Zdaje się że mieli tu być
- Musieli jechać gdzieś za granice, przywieźli Pinkliego i pojechali
- To stąd wziął się ten śliczny łobuz - wyszukała wzrokiem psa i uśmiechnęła się
- No tak, właściwie jest mój, ale rodzice zabierają go na działkę.
- Zaproponujesz coś do picia? Mam ochotę trochę wyluzować i zapomnieć o tej całej sytuacji
- Wino, piwo, whiskey, wódka, koniak czy drink?
- Drink z dużą ilością procentów - popatrzyła po pokoju zatrzymując swój wzrok na tacy z owocami, podeszła do niej i wzięła banana. Obrała go ze skórki i zaczęła wcinać, Brian stanął jak wryty za barkiem przyglądając się uważnie całej sytuacji, pożerała banana tak zachłannie, że miał ochotę sobie zwalić. Zrobił drinki i podszedł do dziewczyny
- Zrobiłem ci dość mocnego - zauważył, że wzrok Emmy przeniósł się na jego wybrzuszoną górkę między nogami. Uśmiechnęła się w duchu, bo wiedziała, że ukrywa tam wielką bestię, ale na razie nie chciała sobie zawalać głowy jego dwudziestym pierwszym palcem, bo miała ochotę nawalić się do nieprzytomności, a potem iść spać, chciała sobie ulżyć po wszystkim co ją dzisiaj spotkało.
- Masz ochotę na film, gry, czy może Xboxa? - zapytał
- Hmm mam ochotę na jedną fajną rzecz nie związaną z tymi rzeczami, ale sobie odpuszczę, więc może jakiś film.
- To może mój ulubiony, Piąty element, co ty na to?
- Oglądałam go miliony razy, bo go uwielbiam i nie pogardzę jeszcze jednym - uśmiechnęła się od ucha do ucha. Brian włożył płytę i rozsiadł się wygodnie z drinkiem w ręku. Emma usiadła na fotelu, bo nietrzeźwa wolała nie zbliżać się do Briana. W czasie seansu każdy powoli sączył swój napój, a gdy się kończył Brian donosił nowe. Obydwoje mieli we krwi sporą ilość alkoholu, więc nie tracili czasu na siedzenie w ciszy, rozmawiali, śmiali się, a gdy film się skończył Emma włączyła płytę z muzyką klubową.
- Kto słucha takich szeczy? - zapytała zdziwiona przesłuchując piosenki, a jej język odmawiał współpracy.
- Jak jest impreza to przecież nie będę puszczał rocka - czknął
- Włączę Slasha  - przełączyła płytę, a z głośników poleciało "Bad rain" wstała z fotela i zaczęła tańczyć w rytm muzyki. - Popatrz, coś co pokasze - zachwiała się. Stanęła przez Brianem i odsunęła stół na bok. Delikatnie się chwiejąc stanęła przed nim w odległości dwóch metrów. Delikatnie poruszała biodrami, zaczęła wolnymi ruchami zdejmować koszulkę obracając się przy tym, zdecydowanym ruchem rozpuściła włosy i zarzuciła nimi do tyłu, spotęgowała w nim podniecenie, w końcu nie trudno było dostrzec piramidę w jego gaciach. Dobiegł czas na spodnie, delikatnie rozpięła rozporek i szarpnęła za guzik, a że spodnie były ciasne same nie opadły, Emma seksownie zaczęła zsuwać je z tyłka. Dwoma ruchami zdjęła podkolanówki i została w samej bieliźnie, a z głośników wydobyły się słowa

" Ona jest gdzieś indziej, powinna być jakby obok mnie
Pod urokiem, zaplątana w ekstazę"

To pociągnęły jej ciało w stronę Briana, przejechała palcem po jego ustach, a potem zjechała w stronę jego krocza, delikatnie dotknęła czułe miejsce uważając, żeby nie zadać mu bólu, jak na nietrzeźwą trzymała się całkiem nieźle, tylko miała lekkie problemy z koordynacją. Pocałowała go w usta wydając przy tym głośne cmoknięcie, odeszła na swoje miejsce i zaczęła zmagać się ze stanikiem, odwróciła się do niego plecami, odrzuciła stanik za siebie, a ten wylądował na kolanie Briana, który siedział jak wryty z wytrzeszczonymi oczami, wziął stanik i zarzucił sobie na ramię, odwróciła się w jego stronę zasłaniając dłońmi piersi.
- Odsłoń je, proszę - wydyszał
- Aż tak cie to podnieciło?
- Dziewczyno, ja prawie doszedłem
- Cienki jesteś - zachichotała
- Tylko ty tak na mnie działasz, zabieraj te łapki - wymruczał
Posłuchała mężczyzny i zdjęła ręce z piersi powoli przejeżdżając nimi wzdłuż talii zatrzymując się na koronkowych figach, włożyła kciuki za gumkę i przejechała nimi po całej długości i zaczęła je zdejmować. Brian wstał z sofy i podążył w stronę Emmy, nie mógł wytrzymać.
- Te, łapy przy sobie ja tu tańczę
- Jesteś okrutna - założył ręce pod piersi
- Siadaj, bo jak nie to się ubiorę i gówno będziesz widział - założyła ręce za plecy. Brian z opuszczoną głową posłusznie usiadł na wcześniej zajmowanym miejscu i uważnie przyglądał się całej sytuacji. Emma zdjęła figi i podeszła do Briana. Usiadła na jego kolanie i zaczęła zdejmować mu koszulkę, ale zatrzymała się w połowie
- Teraz ty - pocałowała go w czubek nosa
- Co? Chyba sobie żartujesz - wytrzeszczył oczy
- Też chce popatrzeć, coś za coś, pamiętaj, ja cię nie oszukam - uśmiechnęła się słodko
Brian poszedł na miejsce Emmy i zaczął wykonywać ruchy na miarę profesjonalisty. Emma otworzyła szeroko usta, ale szybko je zamknęła przygryzając wargę i zaciskając przy tym mocno oczy. Rozszerzyła nogi a jej ręka powędrowała między jej nogi, zaczęła drażnić swój czuły punkt jęcząc przy tym z rozkoszy, w ułamku sekundy Brian znalazł się cały nagi przed Emmą.
- Ja się tym zajmę - uśmiechnął się i odsunął jej rękę, kucnął między jej nogami i zaczął drażnić jej łechtaczkę językiem, a dwa palce delikatnie wsunął do jej wnętrza, krzyknęła bez opamiętania. Nie uprawiała wcześniej seksu, ale wiedziała, że nie musi robić tego z kimś innym, żeby było jej dobrze, Brian w zupełności jej wystarczał, od samego patrzenia na niego miała mokro. Momentalnie oblał ją rumieniec, jej ciało zaczęło żyć własnym życiem, wiła się, krzyczała i zaciskała pięści na włosach Briana. Doprowadził ją do orgazmu, do granic wytrzymałości, jeszcze sekunda i rozpłynęłaby się na dobre. Widziała mroczki przed oczami i czułą się jak żelka. Odsunęła głowę Briana od swojego krocza i pocałowała go namiętnie.
- Też kiedyś będę miała swoje pięć minut, ale teraz wolę nie ryzykować, bo jeszcze mogłabym ci odgryźć co nieco - dała mu pstryczka w nos. - Nie wiem jak ty to robisz, ale jesteś cudowny. - złapała się za brzuch.
- Ty sobie ulżyłaś, a co ze mną?
- No przecież cie nie zostawię. Chodź do mnie tygrysku - pokazała pazurki. Brian posłusznie zbliżył się do Emmy i złapał ją za tyłek jednocześnie przysuwając ją ciasno do siebie. Wyjął prezerwatywę z portfela i wyładował swoje potrzeby. Leżeli na sofie wtuleni w siebie. Nadzy. Pijani. Wyczerpani. Ich sielankę przerwał dzwonek do drzwi. W pośpiechu zarzucili na siebie ubrania, Brian został bez koszulki, a Emma bez spodni. Otworzyli drzwi oboje i ku ich oczom ukazała się zapłakana Demi, a za nią stał Matt
- Boże, kochanie co ci się stało? - Emma wzięła przyjaciółkę w ramiona, a Brian złapał Matta za ramię jednocześnie wprowadzając go do środka.
- Emma, Zacky - wybuchnęła płaczem - Widziałam to - ukryła twarz w dłoniach. Emma posadziła przyjaciółkę na fotelu, bo od sofy chciała trzymać ją z daleka, i schowała ją w swoich objęciach.
- Co się stało? - wyszeptała Emma
- Jeżeli się nie mylę to ma związek z SMSem, pamiętasz Emmo? - Brian otworzył piwo i podał przyjacielowi. Emmie w głowie zapaliła się lampka, rzeczywiście Brian wysłał jej wiadomość dotyczącą Zacka, ale nie wyjaśnił jej do dnia dzisiejszego o co mu chodziło.
- Zostawił mnie, bo powiedział, że byłam tylko dziewczyną, z którą uprawiał seks, rozumiesz to? Nic do mnie nie czuł, a ja głupia wpakowałam siew takie gówno - przytuliła Emmę z całej siły
- Brian, to o to chodziło? - Emma popatrzyła na mężczyznę, który skinął głową potwierdzająco. - To po co mu było to wszystko co mówił w Vegas? Kłamca - krzyknęła
- Spokojnie - Demi popatrzyła na nią spod łez
- Zobacz co ten łajdak z tobą zrobił! Już drugi z tego zespołu - uderzyła pięścią o oparcie fotela.
- Jestem pewien, że Demi sobie poradzi,  to silna kobieta - powiedział Matt biorąc łyk piwa
- Matt, to nie chodzi o to czy sobie poradzi czy nie, ale do jasnej cholery Johnny i Zacky już jej wywinęli jakiś numer, to kto będzie następny? Na razie nie oddam jej w niczyje ręce, ona musi dojść do siebie, a potem pogadamy - wzięła Demi za rękę i zaprowadziła ją w stronę łazienki.
- Słuchaj stary, Beth mnie zostawiła - powiedział Matt przygnębionym głosem
- Co? Dlaczego?
- Próbowałem się z nią skontaktować, ale od tygodnia nie daje znaku życia, miała mnie w dupie. Wczoraj siedzę nad nową piosenką, a do mojego domu wpada Beth, rzuca do salonu karton z moimi rzeczami i mówi żebym się od niej odpierdolił, bo ona nie chce ze mną być. Coś tu nie halo, bo nic mi nie wytłumaczyła, ale tak na prawdę to była ze mną tylko dlatego, że zależało jej na kasie i mojej sławie.
- Niektóre takie są, ale coś mi się wydaję, że trafiłem na cudowną kobietę, wiesz? Bo jest dla mnie wszystkim, o mało co jej nie straciłem przez Michelle.
- Znowu ta szmata wpierdala siew twoje związki?
- Mniej więcej
- Mniej czy więcej?
- Teraz mnie, bo wiesz, pocałowała mnie, a ja jej nie odepchnąłem, bo przypomniała mi stare czasy, wiesz jak to jest
- Opamiętaj się chłopie, masz cudowną partnerkę i tylko brakuje żebyś ją stracił to się chyba zachlasz na śmierć.
- JA to wiem dlatego jestem jej cholernie wdzięczny za to, że dała mi szansę wszystko naprawić.
- Seks na przeprosiny zaliczony?
- Stary, to nie był normalny seks! Ona jest boginią!


Jaki zachłanny :D

10 lut 2014

14. Kłamstwo ma krótkie nogi

Całą noc telefon Briana dawał o sobie znaki, co pół godziny ktoś przysyłał mu SMSy, Emma w końcu nie wytrzymała i wyłączyła to gówno. Spojrzała na zegarek, szósta rano, niedziela. Kurwa.
- Brian, wstawaj - poszarpała jego ramię
- Chce jeszcze pięć minut w łóżku, proszę - wymamrotał
- Gówno mnie to obchodzi czego chcesz. Syf tutaj jest, a dzisiaj twoi rodzice przyjeżdżają.
- A co z Demi?
- Demi jest w Londynie, czyli będzie za jakieś dwa dni, bo to jej ostatni przystanek
- Lewą nogą wstałaś? Czy znowu masz PSP?
- Ja pierdole, to jest PMS, głupku. - zaśmiała się - I chyba masz rację, więc musisz być potulny jak owieczka.
- Postaram się - podniósł się na łokciach i pocałował Emmę w policzek.
- Przez całą noc dzwonił ci telefon, wiec go wyłączyłam
- Dzwonił, czy SMSy przychodziły?
- Nie wiem, nie wnikam, wibracje miał.
Brian nie odpowiedział tylko wstał i podszedł do telefonu odwracając się do Emmy plecami i oczywiście ... tyłeczkiem. Dziewczyna przygryzła wargę i dokładnie zilustrowała nagą, najgorętszą część Briana, przygryzła wargę i popatrzyła na to cudo jednym okiem, oblizała się i stwierdziła, że ma idealne kształty i proporcje, a że nie był okryty żadną tkaniną wydawał się być jeszcze bardziej pociągający, seksowny i drobny. Miała ochotę go przyciągnąć i pogłaskać ... fuj, głaskać po dupie? Niee, ewentualnie mogła go poklepać, to stwierdzenie wywołało na niej szczery uśmiech. Klepanie Briana Hanera po jego zajebiście seksownym i zgrabnym tyłku było dość kontrowersyjnym posunięciem, ale to by go chyba nie zdziwiło, bo wiedział, że Emma nie jest grzeczną dziewczynką. Mężczyzna odwrócił swoje ciało w stronę Emmy, wyszczerzyła zęby patrząc w stronę parówy Briana. Uśmiechnęła się i wymownie spojrzała na Briana, który wyraźnie był zainteresowany czymś innym niż Emmą. Odchrząknęła i rzekła
- Mój mały ptaszku, masz jakieś plany na dzisiaj? - zapytała powstrzymując śmiech
- Do mnie to było?
- A widzisz tu innego małego ptaszka?
- Ja tu w ogóle nie widzę małych ptaszków jedyne co widzę to dwa melony i wielkiego pytona poskramiającego dziewice.
- Ty się tak nie zapędzaj i lepiej się ubieraj, bo twoi rodzice będą za dwie godziny.
Brian poszedł do łazienki wziąć prysznic, a Emma w tym czasie ubrała się i zaczęła sprzątać dom. Po kilku minutach Brian wyszedł z łazienki, a dziewczyna wybuchnęła przeraźliwym śmiechem, nie mogła złapać tchu, aż w końcu upadła z głośnym hukiem na dywan i trzymając się za brzuch turlała się na prawo i lewo.
- O co ci chodzi? - zdezorientowany stanął nad nią i wziął się pod boki
- Gą ... gą ... ski - wydukała przez łzy
- To twoje PSP szybko przeminęło
Emma po tych słowach przykryła twarz rękami i zaczęła piszczeć ze śmiechu, łzy spływały jej po policzkach, zaczęła wymachiwać nogami na wszystkie strony.
- Ja zaraz ocipieję - Brian złapał się za głowę - Ty coś piłaś czy ćpałaś? Bo sam nie wiem
- Umieram - skręcała się ze śmiechu - Podnieś mnie, błagam - popatrzyła na niego spomiędzy palców. Podniósł ją i posadził na łóżko, wziął z komody swoje ubrania i szybko nałożył je na siebie.
- Idziesz gdzieś? - zapytała
- Wychodzę na chwilę do studia. Będę za pół godziny.
- Mam zrobić coś do jedzenia?
- Możesz zrobić. Zdaje się na twoje umiejętności kulinarne. - wziął klucze do samochodu i wyszedł.
Emmie nie pozostało nic jak tylko wziąć się do pracy musiała posprzątać, ugotować obiad i zrobić pranie. Płyta Good Chalotte poszła w ruch, a Emma latała w tę i z powrotem ze ściereczką i odkurzaczem. Jej perfekcyjne porządki przerwał dźwięk dzwonka telefonu Briana, popatrzyła na wyświetlacz na którym ukazało się zdjęcie dziewczyny z klubu i podpis "Mich" . Emma nie miała wątpliwości, że to Michelle, ale co ona od niego chciała? Odebrała.
- Halo? Kotek, gdzie ty jesteś? Czekam na ciebie już od dziesięciu minut
- Yyy, nie Kotek, Emma. - rozłączyła się.
A wiec to tak? Miał jechać sobie do studia, ale tak naprawdę to była przykrywka, tak panie Haner? Wiedziała, że to jest beznadziejne, że to wszystko może rozwalić, ale weszła na wiadomości, nie chciała czytać ich korespondencji, ale chciała się upewnić czy jej przypuszczenia się sprawdzą i czy to faktycznie Michelle pisała do niego w nocy. Nic bardziej mylnego, cała skrzynka była zawalona wiadomościami od niej. Westchnęła i odłożyła telefon Briana na stolik, usiadła na podłodze i schowała twarz w dłoniach. Nie dość, że przytłaczało ją PMS to jeszcze do tego miała przeczucia, że Brian ją zdradza. Zaczęło ją dopadać uczucie wyrzutów sumienia. Nie potrzebnie zaglądała do jego skrzynki i niepotrzebnie odbierała ten telefon. Wiedziała, że jej życie nigdy nie będzie wyglądało kolorowo, ale nie przypuszczała, że akurat w taki sposób jej szczęście musiało się zjebać. Postanowiła zadzwonić do Jimmiego, zapytać o jego zdrowie. Wykręciła jego numer i po paru sygnałach usłyszała osłabiony głos mężczyzny
- Halo?
- Cześć Jimmy, tutaj Emma, chciałam zapytać jak się czujesz
- Emma, cześć kruszynko! - w słuchawce było słychać zdecydowanie polepszający się głos - Czuję się o wiele lepiej i już nie mogę się doczekać kiedy cię zobaczę, stęskniłem siej jak cholera. Za parę dni będę w pełni sił i wtedy ci nie odpuszczę, będziesz się ze mną musiała zobaczyć choćby nie wiem co
- Jimmy o niczym innym nie marzę jak tylko wpaść w twoje ramiona
- Jak tam z Brianem?
- Daj spokój
- Co się dzieje? - wyraźnie spochmurniał
- Powiedział mi, że jedzie do studia
- To chyba nic złego
- Może i nie, ale w tym sens, że mnie okłamał, pięć minut po jego wyjściu zadzwoniła Michelle z pytaniem gdzie jest kotek, bo ona czeka na niego już od dziesięciu minut
- Chyba sobie kurwa żartujesz
- Nie, kurwa, nie żartuję, jestem całkiem poważna
- Nogi mu z dupy powyrywam!
- A ja chyba utnę jaja przy samej szyi, wiesz jak mnie zdenerwował?
- Nie dziwię się, a masz coś jeszcze, żeby go tak bezpodstawnie nie osądzać?
- Pisała do niego przez całą noc co pół godziny i w jednej wiadomości zobaczyłam nawet "zostaw tą gówniarę" i chyba miała na myśli mnie
- Ona mu zamydli oczy na sto procent. Trzeba coś z tym zrobić
- Jimmy, to nie jest twoje zmartwienie, powinieneś odpoczywać, odezwę się później, bo muszę posprzątać trochę w domu. Buziaki, zdrowiej szybko - pożegnała się
- Trzymaj się słońce, pa - ucałował słuchawkę i rozłączył się. Dziewczyna potarła mocno oczy i przełknęła głośno ślinę. Włączyła odkurzacz i powróciła do porządków. Poczuła nagle zimne dłonie okrywające jej talię. Szybko wyrwała się z objęć mężczyzny i wyłączyła odkurzacz. Nie miała zamiaru się do niego odzywać, dotykać, ani nawet o nim myśleć. Bolało ją to, że jest tak blisko, a ona nie może się do niego przytulić.
- Co się stało? - zapytał, ale nie doczekał się żadnej odpowiedzi, zilustrował tylko jak dziewczyna zmierza schodami w górę ze szmatką w dłoni. - Emma, co się dzieje? - krzyknął z dołu. Po jakimś czasie dziewczyna zeszła na dół, a on ponowił swoje pytanie.
- No zgadnij do kurwy nędzy - warknęła przechodząc obok mężczyzny szturchając go mocno ramieniem
- No nie wiem, dlatego się pytam - zmarszczył brwi
- Kotek, gdzie ty byłeś? Czekałam na ciebie godzinę! - powiedziała udawanym, piskliwym głosem
- W studiu byłem
- Nie rób ze mnie kretynki, dobrze? Wiem dobrze gdzie byłeś
- No niby gdzie?
- Kurwa w dupie, może bądź ze mną szczery, a nie udajesz człowieka z wylewem, który nie wie co sie dzieje.
- Przestań, to że masz to swoje popierdolone PMS nie znaczy, ze możesz mnie oskarżać o coś czego tak naprawdę nie zrobiłem
- A Michelle nie jest wystarczającym powodem?
- Czemu jaw to mieszasz?
- Bo to ona pisała do ciebie przez całą noc i jak wyszedłeś zadzwoniła i spytała się gdzie jest kotek bo czeka już od dziesięciu minut.
- Dobrze, byłem z nią
- I musiałeś robić ze mnie kretynkę? - krzyknęła i rzuciła mu szmatką w twarz, zawróciła na pięcie i wyszła z domu. Usiadła na krawężniku przed wjazdem na posesje. Nie wiedziała co robić, czy skończyć to co zaczęło się dwa tygodnie temu, czy pozwolić mu na wyjaśnienia? Na to drugie nie miała teraz sił, serce biło jej jak oszalałe, a oczy zrobiły się wilgotne od łez. Czy tak się traktuję dziewczynę? Czy naprawdę to tak wszystko musiało wyglądać?. Jednym czynem jej złudne szczęście przeminęło w sekundę, jej serce przypominało miliony rozbitych kawałeczków, a to wszystko przez jedną kobietę, która próbowała zabrać jej Briana, udało jej się. Teraz nawet nie miał odwagi wyjść do Emmy i przeprosić. Jedne pieprzone przeprosiny, to i tak dużo by nie dało, ale świadczyłoby o tym, że mu na niej zależy, ale chyba za bardzo się przeliczyła, czego ona mogła oczekiwać od znanego gitarzysty? Gówna. Jedynie mógł na nią nasrać, a ona i tak odebrałaby to jako dobry znak, wpierdolił się do jej życia z buciorami, a ona jak głupia dała się na to wszystko nabrać. Niech się pierdoli. Weszła do domu i zastała Briana, który siedział na sofie i oglądał mecz. Poczłapała na górę i położyła się na łóżku Demi. Chciała żeby jej przyjaciółka jak najszybciej wróciła. I żeby to całe gówno się jak najszybciej skończyło.





9 lut 2014

13. Niespodzianka

Bardzo Was przepraszam za nieobecność, ale miałam tak mało czasu, że z niczym się nie wyrabiałam. Odcinek też jest krótki, bo mam małe problemy z umiejętnością skupienia się, na dodatek zagościł u mnie mały domownik, który potrzebuje więcej uwagi, żeby się oswoić.
Obiecuję, że następnym razem wysmaruję o wiele dłuższy odcinek, ale tak to jest jak się przebywa cały czas poza domem :(

Zaraz po przebudzeniu, Emma zeszła na dół zrobić śniadanie. Włączyła płytę Michaela Jacksona i zaczęła się ruszać w rytm muzyki, podeszła do lodówki i zaczęła wyciągać składniki na śniadanie. Wzięła do rąk ogórka i przygryzła dolną wargę, a przed oczami miała obraz wczorajszej nocy z Brianem, jej natura nie pozwalała na obojętne traktowanie sprawy. Wiedziała, że faceci zawsze są napaleni, więc teraz każdą chwilę, w której była chętna na seks mogła wykorzystać, bo miała Briana, o dziwo nie czuła się skrępowana, wręcz przeciwnie, czułą się kobieco i szczęśliwie, że w końcu wyzbyła się tego gówna jakim jest błona dziewicza. Z chęcią zrobiłaby to jeszcze raz, ale powstrzymywała ją godzina, która świadczyła o zmianie w pracy. Szybko przygotowała śniadanie i wraz z karteczką, na której widniała informacja, że kończy pracę o drugiej, postawiła na blacie kuchennym. Ubrała się, zrobiła makijaż, zmieniła płytę w odtwarzaczu i wyszła. Jechała autem w stronę kwiaciarni, gdy jej przemyślenia i skupienie na drodze przerwał dźwięk SMSa. Zignorowała powiadomienie, dopiero w pracy wzięła telefon, a na ekranie widniała wiadomość

"Kochanie, przyjadę po Ciebie o 14, pojedziemy w jedno fajne miejsce. Buziaki, Brian"

Co ona znowu wymyślił? Pewnie to studio, gdzie będzie musiała spędzić kolejne godziny na słuchaniu ich napieprzania w bębny, struny i do tego jeszcze będzie musiała patrzeć jak Matt psuje mikrofon. No, ale dowie się za cztery godziny. Na razie musi wrócić myślami do realizmu.

Dochodziła druga, Brian szykował się do wyjścia z domu, wziął kluczyki do swojego chevroleta i wyszedł. W drodze do garażu ujrzał Michelle stojącą na podjeździe do jego domu. Ucieszył się niezmiernie, że ją widzi, chciał się z nią pogodzić i żyć w dobrych stosunkach.Wydawało się, że i ona chce się z nim pogodzić, bo stała z wielkim uśmiechem, a gdy ujrzała Briana pojawiły się iskierki w jej oczach. Podbiegła do niego i przytuliła z całej siły.
- Tak bardzo się za tobą stęskniłam - wtuliła twarz w jego ramię.
- Też się za tobą stęskniłem, Michelle - dał jej buziaka w policzek. - Nie masz do mnie pretensji o to co się stało w klubie?
- Za mocnym uczuciem cię darzę, żeby mieć ci cokolwiek za złe, słuchaj Brian, ja nie chcę żeby to wszystko się kończyło - spuściła wzrok na dół
- Moje uczucia do ciebie nie przeminęły, ale słuchaj, jest jeden problem. Ktoś już zagościł w moim sercu i ten żar przygasł. Musisz to zrozumieć, że ułożyłem sobie życie na nowo, możesz być moją przyjaciółką, znajomą, kimkolwiek chcesz, tylko nie mogę dać ci tego czego chcesz - odsunął ją od siebie
- Brian, możesz mi to dać, zapewne zauroczyłeś się tą małą, byłeś ze mną dość długi czas, a ja znasz zaledwie miesiąc
- Michelle, ja - przerwała mu pocałunkiem. Nie wyrywał się, bo w jednej sekundzie wróciły mu wszystkie wspomnienia, wspólne wyjazdy, kolacje. Jego serce mocniej zabiło.
- Brian, przepraszam, ale muszę iść. Przemyśl to i daj mi znać. Masz do mnie numer - pocałowała go w policzek i odeszła. Stał zmieszany, nie wiedział co ma zrobić. Z jednej strony czuł coś do Emmy, powiedział jej, że ją kocha, ale czy słusznie? Czy to nie przyszło za szybko? Co jeżeli jej nie kochał i Michelle miała racje, że to tylko zauroczenie? Nie umiał sobie odpowiedzieć na te wszystkie pytania. Zorientował się, że jest już późno i dawno powinien być pod pracą Emmy.
Na miejscu dziewczyny jeszcze nie było, ale wyszła po pięciu minutach. Wsiadła i dała Brianowi soczystego buziaka
- Gdzie jedziemy królewiczu? - zapytała ironicznie
- Zobaczysz księżniczko - położył jej nogę na udzie i ruszył.
W czasie podróży Brian cały czas droczył się z Emmą, ale ta nie pozostawała mu dłużna i odpowiadała jego zaczepkom. Zaśmiewali się do łez, rozmawiali na jakieś bezsensowne tematy, ale Emma widziała, że Briana coś gryzie.
- Kochanie, co ci się dzieje? - zapytała z troską
Brianowi wyraźnie nie spodobało się to pytanie
- Nic, czemu pytasz?
- Bo jesteś taki nie Brianowaty - zrobiła maślane oczka
- Zdaje ci się - klepnął ją w udo
Na miejscu Brian szukał wolnego miejsca na parkingu, a Emma była zaskoczona tym, że idą do wesołego miasteczka, zawsze o tym marzyła, bo ciotka nigdy jej nie zabrała.
- Ja idę na tą jeżdżącą kolejkę!! - krzyknęła Emma
- To się nazywa rollercoaster - zaśmiał się
- Nie ważne ja chce na to!
W wesołym mistecku spędzili cztery godziny. Byli na rollercoasterze, młocie, w domu strachów, na trzech karuzelach i na bungee. Emma była podekscytowana, latała jak mała dziewczynka po wszystkich atrakcjach, co chwile rzucała się na Briana. Poszli na strzelnicę. Brian wygrał dla Emmy dużego misia z serduszkiem.
Nadeszła pora wyjazdu, Emma była zawiedziona tym faktem, ale Brian powiedział, że jak będzie chciała to zabierze ją w każdej chwili na jeszcze jeden taki wypad. Po drodze do domu wstąpili do sklepu po zakupy, kupili składniki do robienia babeczek, owoce, warzywa i hektolitry piwa.
- Babeczki będziesz robiła? - wyszczerzył ząbki
- Jeszcze dzisiaj. Zapomnieliśmy o bitej śmietanie
- Co ty chcesz robić z tą śmietaną? - poruszał brewkami
- Nie to co myślisz. Czym ozdobimy babeczki? Leć do sklepu póki jeszcze nie odjechaliśmy
Brian wyszedł, ale wrócił po chwili z czterema puszkami śmietany
- Cholera, Brian jesteś niepoważny - zaśmiała się. - Chłodno się zrobiło, w domu musimy napalić w kominku.
- Dobrze królewno - pocałował ją w czoło. Odjechali, ale po pięciu minutach byli pod domem, weszli, zostawili torby na blacie i puścili muzykę na full.
Emma zaczęła przygotowywać składniki na babeczki, a Brian wyciągnął hantle i zaczął pakować. Dziewczyna nie mogła się napatrzeć na jego gorące ciało, ale wiedziała, że nie może się tak rozpraszać, bo miała zadanie do wykonania. Miała ręce całe w mące, gdy Brian do niej podszedł. Zaczął ją delikatnie miziać po pośladkach, Emma zaczęła się śmiać i wyrywać
- Brian, ja mam łaskotki - odtrąciła go łokciem
- Tak pogrywasz? - zaśmiał się i zaczął ją łaskotać po całym ciele.
- Brian, idioto! Ja tu babeczki robię - wykorzystała to, że mężczyzna ma czarną koszulkę i odbiła mu ręce na koszulce. Wziął ją na ręce i zaniósł na sofę do salonu, zaczął ją całować po szyi, dekolcie i ramionach, rozpiął jej bluzkę i zaczął masować piersi.
- Brian cholera jasna ja muszę robić babeczki, a tobie się na czułości zebrało - odepchnęła go i wstała. Pozbawiona górnej części garderoby zabrała się za dokończenie przysmaków. Gdy babeczki były już w piekarniku Emma podążyła w stronę ćwiczącego Briana. Pocałowała go w ramię i zmusiła go, żeby odłożył ciężarki. Zaczęła go całować, a tan stał niewzruszony.
- Co taka kłoda się z ciebie zrobiła?
- Ja tu ćwiczę, a ty mi przeszkadzasz. Co tak ci się na czułości zebrało? - zapytał poważnym tonem
- Nie to nie - odwróciła się, ale nie zdążyła zrobić nawet jednego kroku, bo Brian pociągnął ją za gumkę od dresów, obrócił ją do siebie i pocałował czule. Poszli w kierunku sofy, ale tym razem Emma przejęła stery. Zdjęła z niego spodnie i pozbyła się wszelkich ozdób, zaczęła go całować i delikatnie drapać paznokciami po brzuchu.
- Co za kocica - wymruczał odchylając głowę w tył. Zadzwonił telefon Emmy. Wstała i pędem obiegła w stronę piekarnika, wyjęła z niego pięknie zarumienione i pachnące babeczki.
- Brian trzeba je udekorować - uśmiechnęła się patrząc na swoje dzieło. W jednej sekundzie mężczyzna znalazł się obok niej z czterema puszkami śmietany.
- Jestem gotowy - zaśmiał się - Ale mam prośbę.
- Jaką?
- Zdejmij ubrania i połóż się na stole w salonie
- Chyba zwariowałeś
- Zrób to, proszę
Emma posłuchała mężczyzny i rozebrała się o naga, wzięła poduszki i ułożyła się na wielkim stole, podszedł do niej, a w rękach trzymał talerz z babeczkami i śmietanę. Ułożył jedzenie na jej brzuchu i polał całe jej ciało śmietaną pokrywając przy okazji babeczki, podniecił go ten widok, ale zachował zimną krew.
- Co ty będziesz robił? - zapytała zdezorientowana
- Zobaczysz - odpakował babeczkę i porozrywał ją na mniejsze części, zgarnął śmietanę z jej brzucha i wpakował sobie do ust - Mmm jakie pyszne - pochylił się i zlizał śmietanę z jej piersi.
- Och - westchnęła i zrzuciła z siebie babeczki. Przyciągnęła usta Briana do swoich i zaczęli się namiętnie całować, wplotła palce w jego włosy, zgarnęła palcem z brzucha trochę śmietany i wpakowała mu do ust. Oblizał go seksownie i wziął ją na ręce, poszli do łazienki. Zdjął z siebie bokserki i skarpetki, odkręcił wodę w prysznicu, wszedł i pociągnął za sobą Emmę. Zaczął delikatnie myć jej plecy gąbką, przejeżdżał nią po całym jej ciele, potem zamienili się rolami. Wyszli mokrzy, ale to nie przeszkadzało im w pieszczotach. Brian wariował na punkcie ciała Emmy, było idealne. Przylgnęli do siebie, objął ją w pasie, a ona zarzuciła mu ręce na szyję. Wyszli w takiej pozie do sypialni, mokrzy, napaleni i pragnący swoich ciał. Położył ją na zimnym łóżku, co jeszcze spotęgowało jej pragnienie. Brian zsuwał się coraz niżej, przejechał językiem wokół pępka i w końcu dotarł do jej najczulszego punktu, zaczął ją lizać, całować i pieścić, ujął jej piersi w dłonie, ale zaraz jedna zsunęła się a dół, włożył jej dwa palce w pochwę i delikatni wsuwał i wysuwał.
- Brian, chcę cie całego - wydyszała
Nie musiała dwa razy powtarzać. Wyjął prezerwatywę ze stolika nocnego i przez pół wieczoru namiętnie się kochali.



3 lut 2014

12. Jestem bardziej niewinna niż ci sie zdaje

Odcinek trochę krótki, ale myślę, że treść zrekompensuje wszelkie niedoskonałości, chociaż kto tam wie, skoro pierwszy raz dane mi było pisać o czymś takim. 
Puśćcie sobie jakąś fajną klimatyczną muzykę i cóż.. życzę miłego czytania :*
Mam nadzieję, ze nie zabijecie Emmy :)

W końcu dotarli do Huntington Beach. Brian był wyczerpany podróżą, jeszcze do tego Jimmy ... ten facet nie mógł im napędzić większego stracha. Na szczęście wszystko było już dobrze, a ich perkusista musiał leżeć w łóżku przez najbliższy tydzień. Nie spoglądał na zegarek, ale godzina była bliska północy. Wszedł do domu i ku jego zdziwieniu dziewczyny okupywały swoje sypialnie, Demi swoją, a Emma ... cóż, jego, ale nie przeszkadzało mu to w najmniejszym stopniu, bowiem cieszył się, że spędzi noc ze swoją dziewczyną za którą tak bardzo tęsknił. Patrzył na jej zdjęcie dniami i nocami. Nie przypuszczał, że zakocha się tak szybko. Wszedł pod prysznic i ubrał szare opinające bokserki, narzucił na siebie podkoszulek i udał się w stronę sypialni. Była tam. Spała, przynajmniej tak mu się zdawało. Wsunął się pod kołdrę. Poczuł jak od jej ciała bije żar. Odwróciła się w jego stronę i spojrzała mu prosto w oczy, chociaż w ciemności nie za dużo mogła dostrzec.
- Myślałem, że śpisz - wyszeptał.
- Miałabym spać i nie czekać na ciebie? Absurdalne - odwróciła się w jego stronę i pogłaskała jego policzek
- Jest późno - odparł
- Zazwyczaj z Demi kładłyśmy się o drugiej, trzeciej.
- To czemu położyłaś się tak wcześnie?
Nie odpowiedziała tylko zamknęła mu usta pocałunkiem. Gorącym, namiętnym pocałunkiem. Wsunęła swój język do jego ust, odwzajemnił jej pocałunek, przygryzali swoje wargi na przemian, ssali je delikatnie, Emma obrysowała kształt jego ust językiem i zwinnie przesunęła się na szyję. Poczuła cichy jęk z ust Briana. Uśmiechnęła siew duchu i przesunęła się w górę, ssała płatek jego ucha od czasu do czasu delikatnie przygryzając. Pocałowała go w jedno oko, potem w drugie i znów wróciła do penetracji jego ust. Tym razem ich języki zaczęły delikatnie się muskać. Dotykali się tylko koniuszkami. Brian przesunął rękę na jej pośladek, na co Emma zareagowała delikatnym jękiem wydanym z ust. Odchyliła głowę do tyłu dając dostęp Brianowi do swojej szyi. Teraz on zaczął bawić się nią jak oszalały. Lizał i ssał jej szyję, przygryzał jej uszy i szeptał jej do ucha słowa, które sprawiły, że zadrżała z podniecenia. Przewróciła go na plecy i usiadła na niego okrakiem i zaczęła na nowo pieścić jego szyję przesuwając się ku dołowi. Szybkim ruchem zdjęła z niego koszulkę i zaczęła lizać jego brodawki. Zauważyła, że zaciska oczy z podniecenia, a jego prącie powiększyło się do olbrzymich rozmiarów, czuła go pod sobą jak bardzo pulsował. Opadła na plecy pociągając go za sobą sprawiając, że teraz on przejął stery. Delikatnie ścisnął jej piersi i przejechał kciukami po materiale gdzie znajdowały się twarde sutki. Ścisnął je delikatnie i zaczął powoli zdejmować koszulkę z jej ciała. Drżała pod wpływem jego dotyku. Zaczął lizać jej piersi, potem przeniósł się na sutki, zaczął je delikatnie drażnić, lizać, podgryzać. Jęknęła z rozkoszy. Był w tym dobry, ale dlaczego wcześniej nie sprawdziła jego umiejętności?.
- Nie wytrzymam zaraz. - jęknęła
Na te słowa zareagował szerokim uśmiechem. Przygryzł wargę i popatrzył na jej lśniące od śliny piersi, wszystko było widoczne pod wpływem pełni księżyca, która wlewała się przez okna i oświetlała wnętrze pokoju. Pocałował ją w usta i zrobił ścieżkę językiem od jej brody do samego pępka. Zwijała się z rozkoszy. Chciała, żeby cokolwiek zrobił, bo dojdzie na samej grze wstępnej. Wypełniała ją spazmatyczna rozkosz. Poczuła jak zdejmuje dół jej piżamy. Przygotowała się na taki obrót sprawy i założyła seksowne koronkowe stringi. Wzbudziła z nim dzikość. Nie wytrzymał. Musiał się do niej dobrać, tak bardzo go pociągała, nie umiał się powstrzymać. Zdjął z niej majtki i zaczął całować jej stopę, przesuwając się ku łydce, lizał ją i całował, co doprowadzało ją do obłędu. Był już na udzie. Wbiła paznokcie w pościel, zacisnęła pięści na prześcieradle i zawyła z rozkoszy. Przesuwał się niżej i niżej i w końcu dotarł do najbardziej rozpalonego miejsca na ciele Emmy. Delikatnie przesunął językiem po jej wilgotnej waginie. Zaszumiało jej w głowie, zrobiło się jej duszno. Zacisnęła powieki, a ręce wylądowały na oparciu łóżka. Wbiła mocno paznokcie w twarde drewno i rozkoszowała się tym jak Brian sprawie operował językiem.
- Nie dam rady. Chodź do mnie bo zaraz dojdę, nie żartuję, to dopiero gra wstępna - wystękała
Pochylił się nad nią i zaczął całować, dotykając palcami jej wilgotne łono. Poczuła jak na jej twarzy pojawiają się wypieki z podniecenia, czuła uderzające ciepło od Briana, chciała poczuć jego żar w sobie. Rozszerzyła nogi i podała mu prezerwatywę z szuflady nocnego stolika. Zsunął bokserki i dał znak Emmie, żeby to ona zajęła się nakładaniem prezerwatywy. Zanim w nią wszedł usłyszał słowa "Bądź delikatny. Jestem bardziej niewinna niż ci się zdaje" po czym uśmiechnęła się, a on nie mógł uwierzyć własnym uszom. Będzie kochał się z dziewicą? To nie mógł być bardziej szczęśliwy dzień w jego życiu. Delikatnie złapał za swojego członka i wsunął się w nią delikatnie. Syknęła wciągając powietrze przez zęby, ale zaraz na jej twarzy pojawił się uśmiech. Delikatnymi ruchami wsuwał się i wysuwał. Emma nie była w stanie pojąć co dzieje się z jej ciałem. Przeszywał ją przyjemny dreszcz rozkoszy połączony z delikatnym bólem, który powoli ustawał. Czuła teraz rozkosz rozlewającą się po jej ciele. Dotknęła swoich piersi i zaczęła je uciskać, sprawiało jej to jeszcze większą przyjemność. Brian teraz bez opamiętania wchodził w Emmę. Pociągała go jak żadna inna. Pragną jej i tylko jej. Czuł się cudownie w niej, wiedział, że mu ufa, że coś do niego czuje. Dziewczyna poczuła przyjemny wybuch, aż jej plecy zgięły siew pół.
- Brian!! Tak!! Brian!! - krzyknęła na całe gardło. Spodobało mu się to. Nie przestawał rytmicznie ruszać biodrami. Zaczął dynamicznie oddychać i zaraz sam poczuł nadchodzący orgazm i po chwili leżał już obok Emmy wykończony. Zdjął prezerwatywę i wyrzucił do kosza, poszedł pod prysznic, zaraz do niego dołączyła Emma.
- To było cudowne - pocałowała go wchodząc z nim do kabiny prysznicowej.
- Wiem Emmo, z nikim nie było mi tak dobrze jak z tobą - pocałował ja czule, a strumień wody pokrywał ich ciała w całości.  


Boże jaki boski ♥

11. Ten różowy przyciąga nieszczęścia


Usłyszała wołanie swojego imienia. Stała przy kasie w supermarkecie. Myślała, że nikt nie pozna jej w różowych włosach, jednak myliła się. Wołanie było coraz bardziej wyraźne. Odwróciła się i zobaczyła ...
- Gabe, co ty tu robisz? - zapytała ze złością
- Stęskniłem się za tobą - dał jej buziaka w policzek
- Ja za tobą nie. Nie dotykaj, odejdź ode mnie - syknęła i odskoczyła na bok
- Przepraszam cię, wiem, że zawaliłem - złapał ją za rękę.
- Mówiłam zostaw mnie, albo zaraz będziesz miał kłopoty. Nie zbliżaj się do mnie - zapłaciła za zakupy i odeszła.
"Kurwa czego on jeszcze ode mnie chce? Nie dość, że zrobił takie świństwo to jeszcze chce do mnie wrócić. No chyba kurwa nie" - rozmyślała.
Włożyła słuchawki w uszy kierując siew stronę domu Demi. Jej rodzice wyjechali na działkę, wiec miały wolny dom, co wiązało się z tym, że same muszą sprzątać, gotować i prać, Emma nie była tym przerażona, bo wiedziała, że i tak prędzej czy później ją to spotka, ale był też plus. Robiły sobie codziennie wieczorne babskie imprezy z dobrym winem i muzyką.

- Rysiek, zrobiłam zakupy! - krzyknęła rzucając klucze na szafkę z butami.
- Rysiek? Jestem na górze i robię pranie Co chcesz zrobić do jedzenia? - krzyknęła z góry
- Myślałam nad brokułem i ziemniakami.
- Dobra zaraz zejdę i ci pomogę.
Emma wyłożyła wszystkie zakupy na blat w kuchni i wzięła się za przygotowywanie obiadu. Czuła silną potrzebę opowiedzenia przyjaciółce zaszłego incydentu w supermarkecie. Nie wyobrażała sobie takiego obrotu sprawy. Myślała, że Gabe zostawi ją w spokoju, ale chyba się przeliczyła.
- Muszę ci coś powiedzieć - powiedziała Emma, gdy zobaczyła przyjaciółkę schodzącą po schodach.
- Gorące ploty? - zaśmiała się
- Chyba popieprzona rzeczywistość - pokręciła głową i z całej siły wbiła nóż w deskę.
- Uuach, kto ci zaszedł za skórę tym razem moja różowo włosa księżniczko? - Demi uszczypnęła ja w policzek
- Gabe, ten pieprzony kutas Gabe!
- Co? Czego chciał?
- Powiedział, ze się za mną stęsknił i przepraszał za to, że nasz związek rozpadł się przez niego - zaczęła myć brokuła
- A to chuj i on myśli, że ty dasz się tak łatwo nabrać na jego gierki? Chyba się przeliczył gnój - Demi pokręciła głową z niedowierzaniem
- Odzywał się do ciebie Zacky?
- Nie, przez całe dwa tygodnie nie daje znaku życia - westchnęła - A Brian?
- Codziennie do mnie pisze - przerwał jej dźwięk SMSa - O wilku mowa. Wysuszyła ręce i odczytała wiadomość.

" Mam złe wieści, Jimmy leży w szpitalu więc musimy przerwać trasę. Będziemy w HB za trzy dni. Lot mamy zaplanowany wieczorem co oznacza, że będziemy późno w nocy. Muszę powiedzieć Ci jedną ważną rzecz o Zacku, ale proszę nie mów na razie o niczym Demi. Pogadamy jak przyjadę, Całuję mocno, Brian."

Twarz Emmy zbladła. Zrobiło jej się duszno i słabo. Jak to Jimmy jest w szpitalu? Jej ulubiony członek zespołu, pomijała tutaj Briana, leży w szpitalu, a ona nie wie co się z nim dzieje, nie wie nawet czy to jest poważne czy nie. Musiała natychmiast skontaktować się z Brianem.
- Emma co się stało? - zapytała Demi
- Jimmy - powiedziała z przerażeniem w oczach - Jest w szpitalu - wyszeptała, a łzy popłynęły po jej bladych policzkach.
Wybrała numer Briana, a ten jak na złość nie odbierał. Dopiero po trzeciej próbie skontaktowania się z mężczyzną gruby głos zabrzmiał w słuchawce.
- Brian, co jest z Jimmym? Bo mu się stało? Skoro przerywacie trasę to musi być coś poważnego, błagam cie powiedz mi - wydusiła
- Spokojnie, nic mu nie jest. Trafił tu z powodu odwodnienia. Odwołaliśmy trasę i w domu będziemy za jakieś trzy dni jak wypuszczą Jimmiego. Larry nie planował kolejnych tras, póki Jimmy nie wyzdrowieję. Kończę mała - posłał jej buziaka do słuchawki. Uspokoił ją jego delikatny i ciepły ton, dało się usłyszeć, że był opanowany. Na samą myśl o jego osobie dostawała ciarek, a nie wspominając kiedy ją dotykał, byłą wtedy rozpalona do granic możliwości.
- Cholera oni będą za trzy dni, a ja mam różowe włosy. Mogłabyś pójść do sklepu i kupić mi farbę? - zapytała Emma
- Oczywiście - zebrała się z kanapy, ubrała kurtkę i wzięła klucze z szafki

Jedzenie było już gotowe do spożycia, jedyne kogo brakowało to Demi. Emma zaniepokoiła się o przyjaciółkę, bo sklepik miały dosłownie dwie minuty drogi od ich domu, a Demi nie było już przynajmniej przez pół godziny. Nagle ktoś zadzwonił do drzwi. Emma rzuciła się ku drzwiom i szybko przekręciła zamek.
- Gabe, do jasnej cholery co ty tutaj kurwa robisz? Zapraszał cie tutaj ktoś? - krzyknęła i wzięła się pod boki
- Kocham kiedy się tak wściekasz. Proszę to dla ciebie. Mogę wejść? - wręczył jej bukiet kwiatów i jedną nogą przekroczył próg.
- Chyba sobie żartujesz panie nie przychodzę bez zaproszenia Gabe - wypchnęła go za drzwi i cisnęła mu w twarz kwiatami. - Kurwa chyba żartujesz, że będziesz teraz skamlał pod drzwiami chcąc, żebym wpuściła cię do środka przyczyniając się do tego, że wpuszczę cię też do swojego serca. Jesteś pierdolonym gnojem bez uczuć. Fajnie ci się posuwało tę panienkę kiedy byłeś ze mną, nie? Ale nie pomyślałeś wtedy co ja czułam. Chuj ci w dupę pieprzony skurwysynie - zamknęła mu drzwi przed nosem.
- To i tak mi się podoba, jesteś taka drapieżna - krzyknął zza drzwi
"Pieprzony masochista" pomyślała i poszła na kanapę, ukryła twarz w dłoniach i zaniosła się płaczem. Usłyszała kłótnię przed domem, wiec szybko otarła łzy i podbiegła sprawdzić co się dzieje. Przez wizjer dostrzegła Demi, która wrzeszczy na Gabe'a, a z ruchu jej ust dało się wyczytać "spierdalaj" i "chyba cie popierdoliło" . Emma otworzyła drzwi przyjaciółce i wciągnęła ją szybko do środka.
- Jeszcze ma czelność tutaj przychodzić szczur - Demi zamknęła drzwi z trzaskiem.

Po skończonym posiłku dziewczyny poszły do łazienki zafarbować włosy Emmie na jej naturalny kolor. Demi dowiedziała się, że Emma znalazła pracę. Od następnego tygodnia będzie pracować na pół etatu w kwiaciarni. Uważała, że ta praca będzie dla niej lekka i przyjemna. Uwielbiała spędzać czas wśród kwiatów, a robienie bukietów było jej marzeniem.
- Emma, spałam z Zackiem - przyznała Demi niechętnie.
- Też bym się przespała z Brianem, ale chyba ktoś mi przeszkodził - warknęła, gdy ta spłukiwała jej farbę z włosów.
- Ale to nie to. Okres mi się spóźnia. - wybełkotała. - kupiłam dzisiaj test ciążowy
- Chyba kurwa sobie ze mnie żartujesz w tym momencie. Ja pierdole. Urwę mu jaja jak okaże się, że będziesz w ciąży - krzyknęła na cały głos, a podłoga u jej stóp zrobiła się brązowa, bo niechcący podniosła ociekającą głowę nad kafelki.
- Właściwie to - wyjąkała - Jasne, że żartuję - zaczęła zwijać się ze śmiechu - chciałam zobaczyć twoją reakcję
- No chyba kurwa nie! - uderzyła pięściami o wannę - jesteś nienormalna! zabiję cie któregoś dnia, za to, że mnie tak straszysz! - oblała ja wodą
- Spokojnie, biorę tabletki i do tego jeszcze towarzyszy nam prezerwatywa. Nieodłączny gadżet stosunku. - uśmiechnęła się
- Kamień spadł mi z serca - westchnęła i opadła na podłogę zalewając ją wodą z włosów.
- Ale obiecaj, że jak Brian przyjedzie to coś z nim wymodzisz - zaśmiała się Demi
- Taki mam zamiar. Założę najseksowniejszą bieliznę jaką mam - uśmiechnęła się


Jaki zwinny kocur :3

     

1 lut 2014

10. Pink is the new black.

Już 10. Pięknie :)
Ale dzięki Wam na pewno nie dotarłabym tak daleko.
Dziękuję Wam dziewczyny ♥



Zerwała z niego koszulę jednym szybkim ruchem, ugryzła go w wargę i wplotła rękę między kosmyki jego włosów. Oderwała się od jego ust i pociągnęła go za spodnie idąc w kierunku sypialni. Jednym pewnym ruchem Emma rozpięła spodnie mężczyzny i przyciągnęła go do siebie. Teraz Brian przejął stery. Przejechał rękami wzdłuż jej talii zatrzymując się na zamku od sukienki. Miał ją już odpinać, gdy nagle do pokoju wpadła piątka głośno śmiejących się ludzi.

- O, Brian! chyba nie poruchasz - ryknął śmiechem Jimmy ilustrując sytuację w jakiej znajduje się Emma z Brianem.
Emma nie wydusiła z siebie żadnego dźwięku tylko obróciła się na pięcie, weszła do swojej sypialni i zatrzasnęła drzwi. Usiadła na łóżku i przygryzła wargi ze złości. Gdy poczuła metaliczny posmak przestała. Demi delikatnie otworzyła drzwi i wśliznęła się do środka.
- Nie złość się, proszę. Wywalili nas z trzech klubów, prosiłam ich żeby tutaj nie szli, ale Zacky przerzucił mnie przez ramię i powiedział, że nie mam nic do gadania. - Demi przytuliła przyjaciółkę.
- Nawet nie masz pojęcia jak bardzo chciałam poczuć się kobietą i to jeszcze miałam okazję z najseksowniejszym gitarzystą pod słońcem, ale nie! Po co? - Emma położyła się na zimnej pościeli.
- Ja idę ogarnąć to towarzystwo. Kochanie nie martw się. Wszystko się ułoży z tobą i Brianem
- Już się ułożyło. Jesteśmy razem
- Naprawdę?! Boże kocham cię! - Demi przytuliła Emmę z całej siły
- Idź już do nich bo będzie tak jak wczoraj - Emma pokręciła głową.

Demi wyszła z sypialni i zawołała Briana.
- Słuchaj, wiem, że jesteście razem i bardzo się cieszę, a teraz jako jej facet powinieneś do niej iść i zasnąć u jej boku, w końcu to ostatnia noc przed trzymiesięczną rozłąką. - Demi poklepała brata po plecach.
- Dobra już do niej idę tylko wezmę ręcznik i kosmetyczkę

Emma poszła pod prysznic. Gorąca kąpiel dobrze jej zrobiła, bo cała złość z niej zeszła. Bała się tak długiej rozłąki z Brianem. Dopiero co zaczęli związek, a on musi ją opuścić. Wyszła spod prysznica i wytarła mokre ciało. Ubrała na siebie koszulkę nocną, włosy spięła w luźnego koka i umyła zęby. Usłyszała pukanie do drzwi łazienki.
- Zajęte. - warknęła
- Mogę wejść? - zapytał Brian.
- Och to ty - uśmiechnęła się otwierając drzwi. - Jasne wchodź - dała mu całusa. - Ja wychodzę. Dzisiaj też zamierzasz okupywać moje łóżko? - zaśmiała się
- Jeżeli nie masz nic przeciwko - klepnął ją w pupę.
- Ej, bo ci połamię te łapki i nie pojedziesz w tą trasę - pokazała mu język
- Jeden plus - wyszczerzył ząbki - Przynajmniej byłbym przy tobie.
- Głupek. Myj siei przychodź szybko - puściła mu oczko.

Oczy kleiły jej się niemiłosiernie. "Ile jeden facet może siedzieć w łazience" zastanowiła się. Wyszedł w końcu i skierował się w stronę łóżka. Emma zilustrowała go uważnie. Nie miał na sobie nic oprócz bokserek w ... gąski. Emma zaśmiała się na całe gardło.
- Z czego się śmiejesz? - zapytał
- Z tego co masz na tyłeczku - oblizała wargi
- No mam jeszcze w krokodyle - zażartował
- I tak wyglądasz seksownie - powiedziała dalej ilustrując jego umięśnione ramiona pokryte całą masą tatuaży.
- Chyba nie tak bardzo jak ty w tym - powiedział i pokazał jej czarne stringi. Zerwała się na równe nogi i wyrwała mężczyźnie bieliznę
- Jesteś okropny - pacnęła go w ramię.
- No to jednak szkoda, że szybciej nie zerwałem z ciebie tej sukienki. Przynajmniej nie miałbym skrupułów żeby przestać. Porwałbym cię tutaj i zamknęlibyśmy się na klucz - wyszczerzył ząbki
- Daj spokój wkurzyli mnie dzisiaj
- Aż taką miałaś ochotę? - złapał się pod boki
- Nawet sobie nie wyobrażasz jaką - pociągnęła go do łóżka. - Kładziemy się, bo jutro nie wstaniesz gamoniu - pocałowała go w czoło. Brian poczuł się teraz inaczej. Każda kobieta z którą był miała w dupie to czy ma rano wstać czy nie, w ogóle się o niego nie troszczyły, a Emma? Była kochana i troskliwa. Czego chcieć więcej? Byli pijani i nie wskoczyła mu do łóżka, owszem teraz chcieli się kochać, ale pragnęli tego oboje.
- Z tobą czuję się inaczej - wyszeptał
- Domyślam się - zgasiła światło i przytuliła się do mężczyzny zarzucając nogę na jego ciało. Od czasu do czasu muskali delikatnie swoje usta. Tak zasnęli.

- Brianek, wstawaj - Emma pocałowała Briana w ramię. Mężczyzna otworzył oczy przed którymi widoczna byłą sylwetka kobiety w samej koszulce. Nie miała spodni, okrywały ją tylko czerwone stringi.
- Cholera jakie widoki - przeciągnął się i założył ręce pod głowę.
- Nie gap się tylko wstawaj. Jest szósta za dwie godziny macie samolot. Śniadanie zamówione, walizki spakowane. Jeszcze tylko żaden z was nie jest gotowy. Demi próbuje obudzić Zacky'iego, ale ten jak na złość nie chce wstać.
- Gdyby miał taką pobudkę jak ja to od razu by się obudził. Chodź do mnie - wyciągnął ręce w stronę dziewczyny. Emma posłuchała Briana i usiadła na niego okrakiem, przygryzła wargę i pocałowała go namiętnie. Czuli się jak w niebie. Zatopili się w sobie, ich języki się połączyły i teraz mogli tylko rozkoszować się chwilą. Brian położył obydwie ręce na plecach Emmy i jeszcze mocniej przyciągnął ją do siebie. Musiał nacieszyć się chwilą, póki jeszcze ma ja przy sobie. Pocałunek wydawał się nie mieć końca.
- Wiem, że w tak krótkim czasie to nie jest możliwe, ale przypadki się zdarzają. Chcę ci powiedzieć, że ...
- Kocham cię - Brian dokończył słowa Emmy.    
- Jesteś niemożliwy. Na prawdę czytasz mi w myślach - pocałowała go w usta i zeszła z jego brzucha.
- Całą noc się na ciebie patrzyłem. Jesteś taka piękna i delikatna - wstał z łóżka i podążył w stronę dziewczyny, a ta wybuchnęła śmiechem.
- Przepraszam, w takim momencie nie powinnam się śmiać, ale te twoje bokserki są komiczne - rechotała.
- Chodź tu - podbiegł do niej i wziął ją na ręce, zaczął nią kręcić.
- Zaraz zwymiotuję wariacie - wierzgała nogami na wszystkie strony. - Ubieraj się.

Po godzinie wszyscy byli gotowi do wyjazdu. Dziewczyny odwiozły chłopaków na lotnisko. Dobiegł czas pożegnań.
- Emma, tylko ty nie szalej tutaj za bardzo, wiem, że zostało wam parę dni na szaleństwa, ale pamiętaj, że masz chłopaka - uśmiechnął się Brian i przytulił ją czule.
- Nigdy bym ci tego nie zrobiła - zatopili siew swoim ostatnim pocałunku. Demi i Zacky poszli w ich ślady. Pożegnały się z resztą chłopaków i patrzyły tylko jak wsiadają do samolotu.
Emmie zawirował telefon. Odczytała wiadomość.

"Już za Tobą tęsknię kruszynko"

Łza poleciała z jej oka, ale szybko ją wytarła. Sama nie wyobrażała sobie teraz miesięcy bez tego wariata. Pokochała to. Czuła, że to absurdalne, ale dawał jej więcej niż ktokolwiek i kiedykolwiek w życiu. Nie odpisała. Chciała do niego zadzwonić w nocy.

Przez resztę pobytu w Vegas dziewczyny świtanie się bawiły. Chodziły na imprezy, ale bawiły się kulturalnie, bez mężczyzn. Takie babskie wypady. Wyjazd dobiegł końca, spakowały walizki, a przed wyjazdem poszły jeszcze na miasto kupić jakieś pamiątki. Emma przypomniała sobie o słowach ciotki, które powiedziała przed jej wyjazdem, przełamała się i zapytała Demi.
- Słuchaj moja ciotka ładnie mówiąc wywaliła mnie z domu. Mogłabym ...
- Jasne, przecież po to mnie masz - uśmiechnęła się Demi. Emma nie mogła uwierzyć, że ma takie szczęście, wspaniałą przyjaciółkę i cudownego chłopaka. Nie wiedziała czym sobie zasłużyła, że los tak się do niej uśmiechnął.
Były na lotnisku. Wylatywały i żegnały miejsce dotychczasowego pobytu, nie chciały się z nim rozstawać, bo było im tutaj cudownie.

- Mam pomysł - powiedziała Emma wchodząc do domu.
- Jaki? - zapytała Demi.
- Przefarbuję się na różowo, tak na dwa tygodnie. Zawsze chciałam to zrobić, ale mieszkałam z ciotką, wiec nie mogłam. Co ty na to?! - uśmiechnęła się
- Wariatka - Demi wyszczerzyła ząbki - A ja się przefarbuję na zielono, albo niebiesko - zaśmiała się
- Czerwony lepszy
Wybiegły z domu jak z procy. Emma ucieszyła się, że w końcu spełni swoje marzenie z dzieciństwa i zaszaleje.