12. Jestem bardziej niewinna niż ci sie zdaje

Odcinek trochę krótki, ale myślę, że treść zrekompensuje wszelkie niedoskonałości, chociaż kto tam wie, skoro pierwszy raz dane mi było pisać o czymś takim. 

Puśćcie sobie jakąś fajną klimatyczną muzykę i cóż.. życzę miłego czytania :*

Mam nadzieję, ze nie zabijecie Emmy :)

W końcu dotarli do Huntington Beach. Brian był wyczerpany podróżą, jeszcze do tego Jimmy ... ten facet nie mógł im napędzić większego stracha. Na szczęście wszystko było już dobrze, a ich perkusista musiał leżeć w łóżku przez najbliższy tydzień. Nie spoglądał na zegarek, ale godzina była bliska północy. Wszedł do domu i ku jego zdziwieniu dziewczyny okupywały swoje sypialnie, Demi swoją, a Emma ... cóż, jego, ale nie przeszkadzało mu to w najmniejszym stopniu, bowiem cieszył się, że spędzi noc ze swoją dziewczyną za którą tak bardzo tęsknił. Patrzył na jej zdjęcie dniami i nocami. Nie przypuszczał, że zakocha się tak szybko. Wszedł pod prysznic i ubrał szare opinające bokserki, narzucił na siebie podkoszulek i udał się w stronę sypialni. Była tam. Spała, przynajmniej tak mu się zdawało. Wsunął się pod kołdrę. Poczuł jak od jej ciała bije żar. Odwróciła się w jego stronę i spojrzała mu prosto w oczy, chociaż w ciemności nie za dużo mogła dostrzec.
- Myślałem, że śpisz - wyszeptał.
- Miałabym spać i nie czekać na ciebie? Absurdalne - odwróciła się w jego stronę i pogłaskała jego policzek
- Jest późno - odparł
- Zazwyczaj z Demi kładłyśmy się o drugiej, trzeciej.
- To czemu położyłaś się tak wcześnie?
Nie odpowiedziała tylko zamknęła mu usta pocałunkiem. Gorącym, namiętnym pocałunkiem. Wsunęła swój język do jego ust, odwzajemnił jej pocałunek, przygryzali swoje wargi na przemian, ssali je delikatnie, Emma obrysowała kształt jego ust językiem i zwinnie przesunęła się na szyję. Poczuła cichy jęk z ust Briana. Uśmiechnęła siew duchu i przesunęła się w górę, ssała płatek jego ucha od czasu do czasu delikatnie przygryzając. Pocałowała go w jedno oko, potem w drugie i znów wróciła do penetracji jego ust. Tym razem ich języki zaczęły delikatnie się muskać. Dotykali się tylko koniuszkami. Brian przesunął rękę na jej pośladek, na co Emma zareagowała delikatnym jękiem wydanym z ust. Odchyliła głowę do tyłu dając dostęp Brianowi do swojej szyi. Teraz on zaczął bawić się nią jak oszalały. Lizał i ssał jej szyję, przygryzał jej uszy i szeptał jej do ucha słowa, które sprawiły, że zadrżała z podniecenia. Przewróciła go na plecy i usiadła na niego okrakiem i zaczęła na nowo pieścić jego szyję przesuwając się ku dołowi. Szybkim ruchem zdjęła z niego koszulkę i zaczęła lizać jego brodawki. Zauważyła, że zaciska oczy z podniecenia, a jego prącie powiększyło się do olbrzymich rozmiarów, czuła go pod sobą jak bardzo pulsował. Opadła na plecy pociągając go za sobą sprawiając, że teraz on przejął stery. Delikatnie ścisnął jej piersi i przejechał kciukami po materiale gdzie znajdowały się twarde sutki. Ścisnął je delikatnie i zaczął powoli zdejmować koszulkę z jej ciała. Drżała pod wpływem jego dotyku. Zaczął lizać jej piersi, potem przeniósł się na sutki, zaczął je delikatnie drażnić, lizać, podgryzać. Jęknęła z rozkoszy. Był w tym dobry, ale dlaczego wcześniej nie sprawdziła jego umiejętności?.
- Nie wytrzymam zaraz. - jęknęła
Na te słowa zareagował szerokim uśmiechem. Przygryzł wargę i popatrzył na jej lśniące od śliny piersi, wszystko było widoczne pod wpływem pełni księżyca, która wlewała się przez okna i oświetlała wnętrze pokoju. Pocałował ją w usta i zrobił ścieżkę językiem od jej brody do samego pępka. Zwijała się z rozkoszy. Chciała, żeby cokolwiek zrobił, bo dojdzie na samej grze wstępnej. Wypełniała ją spazmatyczna rozkosz. Poczuła jak zdejmuje dół jej piżamy. Przygotowała się na taki obrót sprawy i założyła seksowne koronkowe stringi. Wzbudziła z nim dzikość. Nie wytrzymał. Musiał się do niej dobrać, tak bardzo go pociągała, nie umiał się powstrzymać. Zdjął z niej majtki i zaczął całować jej stopę, przesuwając się ku łydce, lizał ją i całował, co doprowadzało ją do obłędu. Był już na udzie. Wbiła paznokcie w pościel, zacisnęła pięści na prześcieradle i zawyła z rozkoszy. Przesuwał się niżej i niżej i w końcu dotarł do najbardziej rozpalonego miejsca na ciele Emmy. Delikatnie przesunął językiem po jej wilgotnej waginie. Zaszumiało jej w głowie, zrobiło się jej duszno. Zacisnęła powieki, a ręce wylądowały na oparciu łóżka. Wbiła mocno paznokcie w twarde drewno i rozkoszowała się tym jak Brian sprawie operował językiem.
- Nie dam rady. Chodź do mnie bo zaraz dojdę, nie żartuję, to dopiero gra wstępna - wystękała
Pochylił się nad nią i zaczął całować, dotykając palcami jej wilgotne łono. Poczuła jak na jej twarzy pojawiają się wypieki z podniecenia, czuła uderzające ciepło od Briana, chciała poczuć jego żar w sobie. Rozszerzyła nogi i podała mu prezerwatywę z szuflady nocnego stolika. Zsunął bokserki i dał znak Emmie, żeby to ona zajęła się nakładaniem prezerwatywy. Zanim w nią wszedł usłyszał słowa "Bądź delikatny. Jestem bardziej niewinna niż ci się zdaje" po czym uśmiechnęła się, a on nie mógł uwierzyć własnym uszom. Będzie kochał się z dziewicą? To nie mógł być bardziej szczęśliwy dzień w jego życiu. Delikatnie złapał za swojego członka i wsunął się w nią delikatnie. Syknęła wciągając powietrze przez zęby, ale zaraz na jej twarzy pojawił się uśmiech. Delikatnymi ruchami wsuwał się i wysuwał. Emma nie była w stanie pojąć co dzieje się z jej ciałem. Przeszywał ją przyjemny dreszcz rozkoszy połączony z delikatnym bólem, który powoli ustawał. Czuła teraz rozkosz rozlewającą się po jej ciele. Dotknęła swoich piersi i zaczęła je uciskać, sprawiało jej to jeszcze większą przyjemność. Brian teraz bez opamiętania wchodził w Emmę. Pociągała go jak żadna inna. Pragną jej i tylko jej. Czuł się cudownie w niej, wiedział, że mu ufa, że coś do niego czuje. Dziewczyna poczuła przyjemny wybuch, aż jej plecy zgięły siew pół.
- Brian!! Tak!! Brian!! - krzyknęła na całe gardło. Spodobało mu się to. Nie przestawał rytmicznie ruszać biodrami. Zaczął dynamicznie oddychać i zaraz sam poczuł nadchodzący orgazm i po chwili leżał już obok Emmy wykończony. Zdjął prezerwatywę i wyrzucił do kosza, poszedł pod prysznic, zaraz do niego dołączyła Emma.
- To było cudowne - pocałowała go wchodząc z nim do kabiny prysznicowej.
- Wiem Emmo, z nikim nie było mi tak dobrze jak z tobą - pocałował ja czule, a strumień wody pokrywał ich ciała w całości.  

Boże jaki boski ♥

11. Ten różowy przyciąga nieszczęścia

Na początek: Muzyczka, która troszkę podkręci nastrój

Usłyszała wołanie swojego imienia. Stała przy kasie w supermarkecie. Myślała, że nikt nie pozna jej w różowych włosach, jednak myliła się. Wołanie było coraz bardziej wyraźne. Odwróciła się i zobaczyła ...
- Gabe, co ty tu robisz? - zapytała ze złością
- Stęskniłem się za tobą - dał jej buziaka w policzek
- Ja za tobą nie. Nie dotykaj, odejdź ode mnie - syknęła i odskoczyła na bok
- Przepraszam cię, wiem, że zawaliłem - złapał ją za rękę.
- Mówiłam zostaw mnie, albo zaraz będziesz miał kłopoty. Nie zbliżaj się do mnie - zapłaciła za zakupy i odeszła.
"Kurwa czego on jeszcze ode mnie chce? Nie dość, że zrobił takie świństwo to jeszcze chce do mnie wrócić. No chyba kurwa nie" - rozmyślała.
Włożyła słuchawki w uszy kierując siew stronę domu Demi. Jej rodzice wyjechali na działkę, wiec miały wolny dom, co wiązało się z tym, że same muszą sprzątać, gotować i prać, Emma nie była tym przerażona, bo wiedziała, że i tak prędzej czy później ją to spotka, ale był też plus. Robiły sobie codziennie wieczorne babskie imprezy z dobrym winem i muzyką.

- Rysiek, zrobiłam zakupy! - krzyknęła rzucając klucze na szafkę z butami.
- Rysiek? Jestem na górze i robię pranie Co chcesz zrobić do jedzenia? - krzyknęła z góry
- Myślałam nad brokułem i ziemniakami.
- Dobra zaraz zejdę i ci pomogę.
Emma wyłożyła wszystkie zakupy na blat w kuchni i wzięła się za przygotowywanie obiadu. Czuła silną potrzebę opowiedzenia przyjaciółce zaszłego incydentu w supermarkecie. Nie wyobrażała sobie takiego obrotu sprawy. Myślała, że Gabe zostawi ją w spokoju, ale chyba się przeliczyła.
- Muszę ci coś powiedzieć - powiedziała Emma, gdy zobaczyła przyjaciółkę schodzącą po schodach.
- Gorące ploty? - zaśmiała się
- Chyba popieprzona rzeczywistość - pokręciła głową i z całej siły wbiła nóż w deskę.
- Uuach, kto ci zaszedł za skórę tym razem moja różowo włosa księżniczko? - Demi uszczypnęła ja w policzek
- Gabe, ten pieprzony kutas Gabe!
- Co? Czego chciał?
- Powiedział, ze się za mną stęsknił i przepraszał za to, że nasz związek rozpadł się przez niego - zaczęła myć brokuła
- A to chuj i on myśli, że ty dasz się tak łatwo nabrać na jego gierki? Chyba się przeliczył gnój - Demi pokręciła głową z niedowierzaniem
- Odzywał się do ciebie Zacky?
- Nie, przez całe dwa tygodnie nie daje znaku życia - westchnęła - A Brian?
- Codziennie do mnie pisze - przerwał jej dźwięk SMSa - O wilku mowa. Wysuszyła ręce i odczytała wiadomość.

" Mam złe wieści, Jimmy leży w szpitalu więc musimy przerwać trasę. Będziemy w HB za trzy dni. Lot mamy zaplanowany wieczorem co oznacza, że będziemy późno w nocy. Muszę powiedzieć Ci jedną ważną rzecz o Zacku, ale proszę nie mów na razie o niczym Demi. Pogadamy jak przyjadę, Całuję mocno, Brian."

Twarz Emmy zbladła. Zrobiło jej się duszno i słabo. Jak to Jimmy jest w szpitalu? Jej ulubiony członek zespołu, pomijała tutaj Briana, leży w szpitalu, a ona nie wie co się z nim dzieje, nie wie nawet czy to jest poważne czy nie. Musiała natychmiast skontaktować się z Brianem.
- Emma co się stało? - zapytała Demi
- Jimmy - powiedziała z przerażeniem w oczach - Jest w szpitalu - wyszeptała, a łzy popłynęły po jej bladych policzkach.
Wybrała numer Briana, a ten jak na złość nie odbierał. Dopiero po trzeciej próbie skontaktowania się z mężczyzną gruby głos zabrzmiał w słuchawce.
- Brian, co jest z Jimmym? Bo mu się stało? Skoro przerywacie trasę to musi być coś poważnego, błagam cie powiedz mi - wydusiła
- Spokojnie, nic mu nie jest. Trafił tu z powodu odwodnienia. Odwołaliśmy trasę i w domu będziemy za jakieś trzy dni jak wypuszczą Jimmiego. Larry nie planował kolejnych tras, póki Jimmy nie wyzdrowieję. Kończę mała - posłał jej buziaka do słuchawki. Uspokoił ją jego delikatny i ciepły ton, dało się usłyszeć, że był opanowany. Na samą myśl o jego osobie dostawała ciarek, a nie wspominając kiedy ją dotykał, byłą wtedy rozpalona do granic możliwości.
- Cholera oni będą za trzy dni, a ja mam różowe włosy. Mogłabyś pójść do sklepu i kupić mi farbę? - zapytała Emma
- Oczywiście - zebrała się z kanapy, ubrała kurtkę i wzięła klucze z szafki

Jedzenie było już gotowe do spożycia, jedyne kogo brakowało to Demi. Emma zaniepokoiła się o przyjaciółkę, bo sklepik miały dosłownie dwie minuty drogi od ich domu, a Demi nie było już przynajmniej przez pół godziny. Nagle ktoś zadzwonił do drzwi. Emma rzuciła się ku drzwiom i szybko przekręciła zamek.
- Gabe, do jasnej cholery co ty tutaj kurwa robisz? Zapraszał cie tutaj ktoś? - krzyknęła i wzięła się pod boki
- Kocham kiedy się tak wściekasz. Proszę to dla ciebie. Mogę wejść? - wręczył jej bukiet kwiatów i jedną nogą przekroczył próg.
- Chyba sobie żartujesz panie nie przychodzę bez zaproszenia Gabe - wypchnęła go za drzwi i cisnęła mu w twarz kwiatami. - Kurwa chyba żartujesz, że będziesz teraz skamlał pod drzwiami chcąc, żebym wpuściła cię do środka przyczyniając się do tego, że wpuszczę cię też do swojego serca. Jesteś pierdolonym gnojem bez uczuć. Fajnie ci się posuwało tę panienkę kiedy byłeś ze mną, nie? Ale nie pomyślałeś wtedy co ja czułam. Chuj ci w dupę pieprzony skurwysynie - zamknęła mu drzwi przed nosem.
- To i tak mi się podoba, jesteś taka drapieżna - krzyknął zza drzwi
"Pieprzony masochista" pomyślała i poszła na kanapę, ukryła twarz w dłoniach i zaniosła się płaczem. Usłyszała kłótnię przed domem, wiec szybko otarła łzy i podbiegła sprawdzić co się dzieje. Przez wizjer dostrzegła Demi, która wrzeszczy na Gabe'a, a z ruchu jej ust dało się wyczytać "spierdalaj" i "chyba cie popierdoliło" . Emma otworzyła drzwi przyjaciółce i wciągnęła ją szybko do środka.
- Jeszcze ma czelność tutaj przychodzić szczur - Demi zamknęła drzwi z trzaskiem.

Po skończonym posiłku dziewczyny poszły do łazienki zafarbować włosy Emmie na jej naturalny kolor. Demi dowiedziała się, że Emma znalazła pracę. Od następnego tygodnia będzie pracować na pół etatu w kwiaciarni. Uważała, że ta praca będzie dla niej lekka i przyjemna. Uwielbiała spędzać czas wśród kwiatów, a robienie bukietów było jej marzeniem.
- Emma, spałam z Zackiem - przyznała Demi niechętnie.
- Też bym się przespała z Brianem, ale chyba ktoś mi przeszkodził - warknęła, gdy ta spłukiwała jej farbę z włosów.
- Ale to nie to. Okres mi się spóźnia. - wybełkotała. - kupiłam dzisiaj test ciążowy
- Chyba kurwa sobie ze mnie żartujesz w tym momencie. Ja pierdole. Urwę mu jaja jak okaże się, że będziesz w ciąży - krzyknęła na cały głos, a podłoga u jej stóp zrobiła się brązowa, bo niechcący podniosła ociekającą głowę nad kafelki.
- Właściwie to - wyjąkała - Jasne, że żartuję - zaczęła zwijać się ze śmiechu - chciałam zobaczyć twoją reakcję
- No chyba kurwa nie! - uderzyła pięściami o wannę - jesteś nienormalna! zabiję cie któregoś dnia, za to, że mnie tak straszysz! - oblała ja wodą
- Spokojnie, biorę tabletki i do tego jeszcze towarzyszy nam prezerwatywa. Nieodłączny gadżet stosunku. - uśmiechnęła się
- Kamień spadł mi z serca - westchnęła i opadła na podłogę zalewając ją wodą z włosów.
- Ale obiecaj, że jak Brian przyjedzie to coś z nim wymodzisz - zaśmiała się Demi
- Taki mam zamiar. Założę najseksowniejszą bieliznę jaką mam - uśmiechnęła się

Jaki zwinny kocur :3

     

10. Pink is the new black.

Już 10. Pięknie :)

Ale dzięki Wam na pewno nie dotarłabym tak daleko.

Dziękuję Wam dziewczyny ♥

Zerwała z niego koszulę jednym szybkim ruchem, ugryzła go w wargę i wplotła rękę między kosmyki jego włosów. Oderwała się od jego ust i pociągnęła go za spodnie idąc w kierunku sypialni. Jednym pewnym ruchem Emma rozpięła spodnie mężczyzny i przyciągnęła go do siebie. Teraz Brian przejął stery. Przejechał rękami wzdłuż jej talii zatrzymując się na zamku od sukienki. Miał ją już odpinać, gdy nagle do pokoju wpadła piątka głośno śmiejących się ludzi.

- O, Brian! chyba nie poruchasz - ryknął śmiechem Jimmy ilustrując sytuację w jakiej znajduje się Emma z Brianem.
Emma nie wydusiła z siebie żadnego dźwięku tylko obróciła się na pięcie, weszła do swojej sypialni i zatrzasnęła drzwi. Usiadła na łóżku i przygryzła wargi ze złości. Gdy poczuła metaliczny posmak przestała. Demi delikatnie otworzyła drzwi i wśliznęła się do środka.
- Nie złość się, proszę. Wywalili nas z trzech klubów, prosiłam ich żeby tutaj nie szli, ale Zacky przerzucił mnie przez ramię i powiedział, że nie mam nic do gadania. - Demi przytuliła przyjaciółkę.
- Nawet nie masz pojęcia jak bardzo chciałam poczuć się kobietą i to jeszcze miałam okazję z najseksowniejszym gitarzystą pod słońcem, ale nie! Po co? - Emma położyła się na zimnej pościeli.
- Ja idę ogarnąć to towarzystwo. Kochanie nie martw się. Wszystko się ułoży z tobą i Brianem
- Już się ułożyło. Jesteśmy razem
- Naprawdę?! Boże kocham cię! - Demi przytuliła Emmę z całej siły
- Idź już do nich bo będzie tak jak wczoraj - Emma pokręciła głową.

Demi wyszła z sypialni i zawołała Briana.
- Słuchaj, wiem, że jesteście razem i bardzo się cieszę, a teraz jako jej facet powinieneś do niej iść i zasnąć u jej boku, w końcu to ostatnia noc przed trzymiesięczną rozłąką. - Demi poklepała brata po plecach.
- Dobra już do niej idę tylko wezmę ręcznik i kosmetyczkę

Emma poszła pod prysznic. Gorąca kąpiel dobrze jej zrobiła, bo cała złość z niej zeszła. Bała się tak długiej rozłąki z Brianem. Dopiero co zaczęli związek, a on musi ją opuścić. Wyszła spod prysznica i wytarła mokre ciało. Ubrała na siebie koszulkę nocną, włosy spięła w luźnego koka i umyła zęby. Usłyszała pukanie do drzwi łazienki.
- Zajęte. - warknęła
- Mogę wejść? - zapytał Brian.
- Och to ty - uśmiechnęła się otwierając drzwi. - Jasne wchodź - dała mu całusa. - Ja wychodzę. Dzisiaj też zamierzasz okupywać moje łóżko? - zaśmiała się
- Jeżeli nie masz nic przeciwko - klepnął ją w pupę.
- Ej, bo ci połamię te łapki i nie pojedziesz w tą trasę - pokazała mu język
- Jeden plus - wyszczerzył ząbki - Przynajmniej byłbym przy tobie.
- Głupek. Myj siei przychodź szybko - puściła mu oczko.

Oczy kleiły jej się niemiłosiernie. "Ile jeden facet może siedzieć w łazience" zastanowiła się. Wyszedł w końcu i skierował się w stronę łóżka. Emma zilustrowała go uważnie. Nie miał na sobie nic oprócz bokserek w ... gąski. Emma zaśmiała się na całe gardło.
- Z czego się śmiejesz? - zapytał
- Z tego co masz na tyłeczku - oblizała wargi
- No mam jeszcze w krokodyle - zażartował
- I tak wyglądasz seksownie - powiedziała dalej ilustrując jego umięśnione ramiona pokryte całą masą tatuaży.
- Chyba nie tak bardzo jak ty w tym - powiedział i pokazał jej czarne stringi. Zerwała się na równe nogi i wyrwała mężczyźnie bieliznę
- Jesteś okropny - pacnęła go w ramię.
- No to jednak szkoda, że szybciej nie zerwałem z ciebie tej sukienki. Przynajmniej nie miałbym skrupułów żeby przestać. Porwałbym cię tutaj i zamknęlibyśmy się na klucz - wyszczerzył ząbki
- Daj spokój wkurzyli mnie dzisiaj
- Aż taką miałaś ochotę? - złapał się pod boki
- Nawet sobie nie wyobrażasz jaką - pociągnęła go do łóżka. - Kładziemy się, bo jutro nie wstaniesz gamoniu - pocałowała go w czoło. Brian poczuł się teraz inaczej. Każda kobieta z którą był miała w dupie to czy ma rano wstać czy nie, w ogóle się o niego nie troszczyły, a Emma? Była kochana i troskliwa. Czego chcieć więcej? Byli pijani i nie wskoczyła mu do łóżka, owszem teraz chcieli się kochać, ale pragnęli tego oboje.
- Z tobą czuję się inaczej - wyszeptał
- Domyślam się - zgasiła światło i przytuliła się do mężczyzny zarzucając nogę na jego ciało. Od czasu do czasu muskali delikatnie swoje usta. Tak zasnęli.

- Brianek, wstawaj - Emma pocałowała Briana w ramię. Mężczyzna otworzył oczy przed którymi widoczna byłą sylwetka kobiety w samej koszulce. Nie miała spodni, okrywały ją tylko czerwone stringi.
- Cholera jakie widoki - przeciągnął się i założył ręce pod głowę.
- Nie gap się tylko wstawaj. Jest szósta za dwie godziny macie samolot. Śniadanie zamówione, walizki spakowane. Jeszcze tylko żaden z was nie jest gotowy. Demi próbuje obudzić Zacky'iego, ale ten jak na złość nie chce wstać.
- Gdyby miał taką pobudkę jak ja to od razu by się obudził. Chodź do mnie - wyciągnął ręce w stronę dziewczyny. Emma posłuchała Briana i usiadła na niego okrakiem, przygryzła wargę i pocałowała go namiętnie. Czuli się jak w niebie. Zatopili się w sobie, ich języki się połączyły i teraz mogli tylko rozkoszować się chwilą. Brian położył obydwie ręce na plecach Emmy i jeszcze mocniej przyciągnął ją do siebie. Musiał nacieszyć się chwilą, póki jeszcze ma ja przy sobie. Pocałunek wydawał się nie mieć końca.
- Wiem, że w tak krótkim czasie to nie jest możliwe, ale przypadki się zdarzają. Chcę ci powiedzieć, że ...
- Kocham cię - Brian dokończył słowa Emmy.    
- Jesteś niemożliwy. Na prawdę czytasz mi w myślach - pocałowała go w usta i zeszła z jego brzucha.
- Całą noc się na ciebie patrzyłem. Jesteś taka piękna i delikatna - wstał z łóżka i podążył w stronę dziewczyny, a ta wybuchnęła śmiechem.
- Przepraszam, w takim momencie nie powinnam się śmiać, ale te twoje bokserki są komiczne - rechotała.
- Chodź tu - podbiegł do niej i wziął ją na ręce, zaczął nią kręcić.
- Zaraz zwymiotuję wariacie - wierzgała nogami na wszystkie strony. - Ubieraj się.

Po godzinie wszyscy byli gotowi do wyjazdu. Dziewczyny odwiozły chłopaków na lotnisko. Dobiegł czas pożegnań.
- Emma, tylko ty nie szalej tutaj za bardzo, wiem, że zostało wam parę dni na szaleństwa, ale pamiętaj, że masz chłopaka - uśmiechnął się Brian i przytulił ją czule.
- Nigdy bym ci tego nie zrobiła - zatopili siew swoim ostatnim pocałunku. Demi i Zacky poszli w ich ślady. Pożegnały się z resztą chłopaków i patrzyły tylko jak wsiadają do samolotu.
Emmie zawirował telefon. Odczytała wiadomość.

"Już za Tobą tęsknię kruszynko"

Łza poleciała z jej oka, ale szybko ją wytarła. Sama nie wyobrażała sobie teraz miesięcy bez tego wariata. Pokochała to. Czuła, że to absurdalne, ale dawał jej więcej niż ktokolwiek i kiedykolwiek w życiu. Nie odpisała. Chciała do niego zadzwonić w nocy.

Przez resztę pobytu w Vegas dziewczyny świtanie się bawiły. Chodziły na imprezy, ale bawiły się kulturalnie, bez mężczyzn. Takie babskie wypady. Wyjazd dobiegł końca, spakowały walizki, a przed wyjazdem poszły jeszcze na miasto kupić jakieś pamiątki. Emma przypomniała sobie o słowach ciotki, które powiedziała przed jej wyjazdem, przełamała się i zapytała Demi.
- Słuchaj moja ciotka ładnie mówiąc wywaliła mnie z domu. Mogłabym ...
- Jasne, przecież po to mnie masz - uśmiechnęła się Demi. Emma nie mogła uwierzyć, że ma takie szczęście, wspaniałą przyjaciółkę i cudownego chłopaka. Nie wiedziała czym sobie zasłużyła, że los tak się do niej uśmiechnął.
Były na lotnisku. Wylatywały i żegnały miejsce dotychczasowego pobytu, nie chciały się z nim rozstawać, bo było im tutaj cudownie.

- Mam pomysł - powiedziała Emma wchodząc do domu.
- Jaki? - zapytała Demi.
- Przefarbuję się na różowo, tak na dwa tygodnie. Zawsze chciałam to zrobić, ale mieszkałam z ciotką, wiec nie mogłam. Co ty na to?! - uśmiechnęła się
- Wariatka - Demi wyszczerzyła ząbki - A ja się przefarbuję na zielono, albo niebiesko - zaśmiała się
- Czerwony lepszy
Wybiegły z domu jak z procy. Emma ucieszyła się, że w końcu spełni swoje marzenie z dzieciństwa i zaszaleje.

9. Niezapomniana noc

Blogger - kocham cię -,-

Drugi raz muszę dodawać wpis, bo oczywiście coś się stało i nie działał link. 

Demi doprowadziła się do porządku i razem z Emmą wyszły z pokoju powiadamiając chłopaków o ich popołudniowej nieobecności. Poprosiły chłopców, aby zajęli się sobą i wyszli na piwo. Johnny popatrzył ze smutkiem na Demi i zaraz po ich wyjściu zwrócił się do Zacky'iego.
- Stary, ty masz szczęście, jaki ja byłem głupi, że tak szybko chciałem od niej coś więcej. Nie dość, że jest piękna to jeszcze miła i opiekuńcza. Czego chcieć więcej. - Johnny okrył twarz dłońmi.
- Stary, trzeba było wykorzystać swoją szansę. Emma mówiła mi, że Demi była tobą oczarowana - oznajmił Brian
- Wracając do Emmy. Musisz się jakoś wystroić - wyszczerzył się Jimmy
- A wziął ktoś pod uwagę to, że ja nie chcę się z nią umówić? - Brian usiadł na sofie. Jimmy pokręcił przecząco głową.
- Stary nie masz nic do gadania. Ty chcesz się z nią umówić tylko jeszcze o tym nie wiesz - dodał Zacky
- Baker wie o co mi chodzi - Jimmy puścił oczko do Zacky'iego.
Po długich namowach przyjaciół Brian zgodził się zaprosić Emmę na randkę. Nie wiedział kompletnie jak się do tego zabrać. Chłopcy usiedli w okół Briana i zaczęli obmyślać plan działania.

Emma i Demi plątały się po zatłoczonych ulicach w Vegas, jeździły taksówkami, zwiedzały, ale wiedziały jaki jest ich konkretny cel. Dziewczyny musiały sprawić, że Emma będzie wyglądać olśniewająco.
- Słuchaj, widzę już to centrum handlowe - Demi wskazała palcem na duży budynek
- Aż się boję - Emma otarła czoło.
Weszły do środka, a tam aż roiło się od ludzi. Nie miały czasu do stracenia, wiec odwiedzały po kolei każdy sklep, aż trafiły na ten jeden, wymarzony.
- Zobacz jaka śliczna - Demi pokazała Emmie czarną, klasyczną sukienkę z rękawkami nabitymi ćwiekami.
- Jest cudowna, pomijając to, że nie chodzę w sukienkach dla niej mogę się poświęcić - przeskakiwała z nogi na nogę.
- Zakładaj i pokazuj - uśmiechnęła się Demi

Po przymiarkach stwierdziły, że ta sukienka nadaje się idealnie, dobrały do niej czarną ramoneskę, odwiedziły po drodze sklep obuwniczy i kupiły klasyczne botki na wysokim obcasie.
- Została nam tylko bielizna - Demi wyszczerzyła ząbki
- Ty coś sugerujesz? - zapytała Emma. - Muszę kupić czarne rajstopy.
- O nie, żadnych rajstop. Nie będziesz wyglądała jakbyś szła na pogrzeb. Wybij to sobie z głowy - Demi wzięła się pod boki. - Kupimy ci seksowną bieliznę, a jeżeli do niczego nie to dojdzie przynajmniej będziesz miała coś ładnego.
- No dobra, ale zemszczę się - warknęła

Godzina była jeszcze wczesna, wiec dziewczyny postanowiły odwiedzić Starbucksa. Telefon Emmy poinformował ją o otrzymanym SMSie.
- Kto napisał? - zapytała Demi.
- Nie wiem. Nie znam tego numeru. - zdziwiła się patrząc na telefon. Odblokowała ekran i odczytała wiadomość.

"Cześć Emmo, chciałbym Cię dzisiaj porwać do jakiejś kawiarni, albo klubu. Muszę zamienić z Tobą parę słów w cztery oczy :) . Napisz tylko o której godzinie jesteś wolna. Brian" 
 
- To Brian napisał - Emma podała telefon przyjaciółce
- Widzisz, cała sytuacja się rozwiązała i nawet nie musiałaś go zapraszać na randkę, bo on to zrobił pierwszy - zaśmiała się Demi.
- I nawet kreacje już mam na wieczór - uśmiechnęła sie i odpisała.

"O szóstej będę gotowa. Emma"

Zapisała jego numer w telefonie i zwróciła się do Demi.
- Trzeba ich wypędzić z domu, żebym mogła się przebrać na spokojnie.
- Dobrze. Napiszę do Zacky'iego, żeby się ich pozbył.
- Siebie niech też się pozbędzie - zaśmiała się - Cały apartament nasz, muzyka na full i trochę alkoholu. Muszę wyluzować przez tym spotkaniem - wytarła ręce, bo ewidentnie się denerwowała.
Demi wyciągnęła telefon i napisała do Zacky'iego, a po otrzymaniu odpowiedzi uśmiechnęła się do wyświetlacza.
- Co się dzieje? -zapytała Emma
- Pojechali coś załatwić i nie będzie ich do szóstej. Tak jak chciałaś - uśmiechnęła się

Wracały tą samą drogą, którą tutaj przyjechały. Były już w apartamencie, w którym było pięknie posprzątane. Włączyły muzykę na cały regulator i wzięły się za przygotowania. Emma wzięła prysznic, umyła włosy, Demi pomogła jej zrobić makijaż i fryzurę. Ubrała czarne koronkowe stringi i do kompletu czarny stanik.
- Bardzo fajnie wyglądają - Demi była pod wrażeniem.
- Dobra jeszcze tylko muszę ogolić nogi - zachichotała
- To idź, a ja zaraz przyniosę ci ubrania.

Po godzinie Emma była gotowa. Dochodziła szósta, wiec miała parę minut na wypicie paru lampek wina. Nie była pijana, ale czuła się swobodnie i nie stresowała się już spotkaniem z Brianem. Pierwszy raz tak miała. Spędzając z nim tydzień nie była zdenerwowana, było śmiesznie, traktowałą go jak starszego brata, ale tym razem miała z nim iść na randkę.
Nagle cały spokój zakłóciła piątka facetów wpadająca do pokoju jak stado dzikich bawołów.
- Co się dzieje? - spytała przerażona Demi
- Szósta. Gnaliśmy jak popierdoleni - zaśmiał się Jimmy
- O Boże, ale oszołomy - Demi pokręciła głową.
- Emma, jesteś już gotowa? - Brian uśmiechnął się czym zwalił Emmę z nóg, ale to nie była jedyna rzecz, która ją urzekła. Był ubrany w czarną koszulę, w której podwinął rękawy, założył czarne dopasowane spodnie ze skórzanymi wąskimi paskami po bokach, czarne conversy, postawił włosy do góry, a w ręce trzymał swoja skórzaną kurtkę. Podeszłą do niego i poczuła piękny zapach perfum.
Dziewczyna też wywarła na nim niemałe wrażenie. Nigdy się tak nie ubierała, ale teraz przynajmniej można było dostrzec jej długie i zgrabne nogi. Złapał ją za rękę i pomachał przyjaciołom na pożegnanie. Gdy znajdowali się za drzwiami powiedział
- Wyglądasz cudownie - przyciągnął ją do siebie i czule pocałował. .

Weszli do restauracji, gdzie usiedli przy stoliku i zamówili jedzenie.
- Słuchaj, chciałem się z tobą spotkać, bo mam z tobą parę spraw do omówienia. Chciałbym wyjaśnić ci parę niejasności i zdarzeń, chcę też żebyś poznała moją perspektywę. - zaczął mówić - Nasze pierwsze spotkanie nie było dość przyjemne, dlatego że chciałem cię do siebie zniechęcić, bo nowo poznane dziewczyny mają to w zwyczaju, że cholernie się do mnie kleją. Z tobą tak nie było, bardzo się cieszę z tego powodu. Zaimponowałaś mi tym, a jeszcze bardziej cię polubiłem kiedy zaczęłaś mówić o sobie w barze, chciałem poznać cię bardziej. Potem ten tydzień tylko we dwoje, było cudownie. Nie zależy mi na seksie z tobą, owszem pociągasz mnie, ale zależy mi na tym, żebyś czuła się przy mnie swobodnie, żebyś zawsze mogła znaleźć u mnie wsparcie - złapał ją za rękę . Popatrzyła w jego oczy i teraz do niej dotarło, że mieć Briana u swojego boku to wielkie szczęście. Zależało mu na jej szczęściu, opiekował się nią, był troskliwy, kochany i od czasu do czasu wiedział czego chce.
- Bri, ja nie wiem co mam powiedzieć. - Emma pogładziła jego dłoń.
- Po prostu chciałbym z tobą być, ale boję się ryzyka.
- Też się obawiam, ale słuchaj, bez ryzyka nie ma zabawy - uśmiechnęła się
- Tak uważasz? - zdziwił się
- Ja to wiem - pocałowała go w czubek nosa.

Po posiłku wyszli z restauracji i chodzili po ulicach. Wszędzie było kolorowo, światła migały oświetlając ulice, dookoła było pełno ludzi. Brian złapał Emmę za rękę i szli przed siebie. Nie chcieli wracać jeszcze do hotelu, bo wiedzieli, że nie zastaną tam spokoju.
- Jutro wyruszamy w trasę z samego rana. Jeżeli będziesz potrzebowała czegoś to pamiętaj, dzwoń zawsze i pisz SMSy - uśmiechnął się i pocałował dziewczynę w usta.
Brianowi zadzwonił telefon. Odebrał.
- Halo? ... Tak? ... Gdzie jesteście? ... To zajebiście! ... Dzięki ... Cześć. - rozłączył się.
- Kto dzwonił?
- Jimmy. Chodź pójdziemy do hotelu - uśmiechnął się - Obejrzymy coś, napijemy się wina - pogładził ją po policzku
- Nie ma ich w pokoju? - zapytała Emma śmiejąc się
- Nie - pokazał jej język - Powiedzieli, że nie będą siedzieć cały dzień w hotelu i poszli do jakiegoś klubu.
Szli jakąś ciemną ulicą, gdzie nie migotały światła, był spokój od ludzi i w końcu doszli do hotelu. Emma poszła do sypialni, zdjęła kurtkę, rzucając ją łóżko. Wróciła do salonu, gdzie Brian nalewał wino do kieliszków.
- Na co masz ochotę? Obejrzymy telewizję czy puścimy jakąś płytę?
- Chyba cię porąbało. Gramy w scrabble - zaśmiała się. Odpowiedział jej szerokim uśmiechem.
- Włączę jakąś muzykę. Co chcesz? - zapytał przeglądając płyty
- Mają Slasha? - zapytała
- O, znalazłem - uśmiechnął się i włożył płytę do napędu. Emma w tym czasie przygotowała stół i rozłożyła na nim grę.
- Ja zaczynam! - szybko dodała. Usiadł naprzeciwko niej i zabawa się zaczęła. Wina ubywało coraz szybciej. Brian wygrał, a Emma zaczęła rzucać w niego literkami.
- Ała, przestań - zwijał się na podłodze ze śmiechu
- Zawsze wygrywasz to nie fair - tupnęła nóżką, ale w jej oczach widoczne było szczęście.
- No i co, ale ty zawsze się tak słodko złościsz - wstał i podszedł do Emmy, złapał ją za biodra i zaczęli tańczyć do "Not For Me" . Pocałował ją w usta, potem przesuwał się na obojczyki. Dziewczyna zarzuciła ręce na jego barki i poruszali się powoli od czasu do czasu delikatnie muskając swoje usta.

- Muszę zdjąć buty - oznajmiła - Bolą mnie stopy. Oderwała się od mężczyzny, zrzuciła buty, a po chwili byłą przy nim i kontynuowali taniec. Gdy piosenka ucichła Emma przejęła inicjatywę i zaczęła namiętnie całować Briana. Płyta leciała dalej, a w głośnikach zabrzmiało "Bad Rain". Emmie ta piosenka kojarzyła się tylko z jednym. Z czymś niegrzecznym, miała ochotę na Briana, chciała go rozpalić. Pociągał ją jak nikt dotąd. Chciała poczuć jego nagą skórę na sobie. Wystarczyło, że tylko na niego spojrzała i już przeszywały ją dreszcze, a gdy ją dotykał czuła się jak w niebie. Pragnęła zatopić w nim swój język, chciała zrobić to czego jeszcze nigdy nie doświadczyła.
- Brian, mam na to ochotę. Pragnę cię - wymruczała po czym zatopili się w gorącym pocałunku.

Mam zbereźne myśli, gdy patrzę na to zdjęcie :]

8. Pozory mylą

Gładko idzie. Chciałabym Wam wszystkim, które to czytacie bardzo podziękować, za wsparcie i za komentarze, to dużo dla mnie znaczy. Oczywiście kim bym była gdybym nie powiedziała, że wszystkie dziewczyny z FF są świetne.

Odcinek trochę długi, ale za niedługo się to zmieni i postaram się pisać trochę krótsze :)

Obudziła Matta, bo jemu musiało być najmniej wygodnie. Mężczyzna podniósł się z podłogi i podszedł zmarnowany na sofę na którą zaraz opadł z wielkim hukiem.
- Ała, kurwa! - złapał się za głowę
- A ładna chociaż? - zaśmiał się Jimmy
- Co ładna? - zapytała Emma
- No ta kurwa - za śmiał się i rozczochrał dziewczynie włosy.
- To nie jest śmieszne. Nie dość, że głowa mnie boli to jeszcze musiałem się walnąć. Podwójny ból, nie zniosę tego dłużej - wybełkotał
Emma zadzwoniła do obsługi i poprosiła śniadanie dla siedmiu osób. Wyjęła z torby proszki na ból głowy i każdemu z osobna dała po jednej. Wiedziała, że tak się skończy ich pobyt w tym miejscu, więc zaopatrzyła się w dziesięć opakowań.
- Ratujesz nam dupy - Demi opadła na krzesło.
Brian siedział na łóżku w pokoju i patrzył w ekran telefonu. Emma opuściła przyjaciół i poszła do sypialni mężczyzny zamykając za sobą drzwi.
- Wiem, że to może nieodpowiednia chwila, żeby o tym porozmawiać, bo oboje czujemy się jak zużyte kalosze, ale obiecałeś mi coś przedwczoraj. - Emma usiadła naprzeciwko niego i popatrzyła głęboko w jego oczy. Zakuło ją serce, bo dostrzegła w nich smutek. - Brian? Co ci jest? Opowiesz mi to, czy chcesz porozmawiać innym razem? - zapytała gładząc go po policzku
- Dobrze. Powiem to. Najpierw zacznę od samego początku. Gdy miałem 15 lat mój tata znalazł sobie kobietę, która jak się okazało też ma dziecko, ale młodsze ode mnie o 4 lata. Nie przerażała mnie ta myśl na samym początku, bo byłem wyrozumiały, ale gdy dowiedziałem się że to będzie rozpieszczona jedenastoletnia dziewczynka wpadłem w panikę. Wtedy uczyłem się grać na gitarze. Jakoś minęły te lata spędzone z tą złośnicą, ale łatwo nie było. W końcu się zawzięła i postawiła na tym, że chce zamieszkać u swojego taty, bo ma mnie dość. Ucieszyłem się, bo denerwowała mnie ta wredota. W szkole poznałem Zacky'iego, Matta i Jimmiego. Dobrze się dogadywaliśmy, więc postanowiliśmy założyć zespół, potem znaleźliśmy basistę i proszę do dziś jesteśmy razem. - uśmiechnął się, ale w jego oczach dalej gościł smutek - Dopiero potem się zaczęło. Ćpanie, picie, palenie, seks ze wszystkim co się rusza, przesadziłem, z każdą kobietą, która tylko jest chętna. Wszystko tak w kółko. Pewnego razu tak się załatwiłem, że byłem żyjącym trupem, że tak powiem. - pokręcił głową - Do teraz zdarza się nam coś wziąć, ale już znamy swój umiar, ale musiałem przed tym prawie umrzeć, żeby to do mnie dotarło. Co do kobiet to miałem ich wiele, ale żadna nie chciała ze mną utworzyć stałego związku, bo leciały tylko na kasę. Wiesz taki urok sławnych ludzi - wzruszył ramionami.
- Brian. Jestem w szoku - Emma otworzyła szeroko oczy
- Dlaczego? Powiedziałem coś nie tak?
- Nie, po prostu uznałam, że jesteś zamknięty w sobie, że nie umiesz wyrażać swoich uczuć. Wiem, że spędziliśmy razem cały tydzień, ale nadal mnie wtedy nie przekonywałeś do siebie. Nie przypuszczałam, że powiesz mi to wszystko. - westchnęła głęboko.
- Pozory mylą - zaczął bawić się jej kosmykiem włosów
- Dlaczego jesteś smutny? Stało się coś? - zapytała siadając tak blisko, że ich czoła się stykały, oplotła go nogami i wzięła jego rękę. Poczuła, że jest zimna.
- Po prostu zawaliłem. Chciałem, żebyśmy trzymali się od siebie z daleka, traktowałem cię jak siostrę, nie chciałem, żeby to się zmieniło. Zrozum, że jestem w takiej sytuacji, w której nie mogę, a raczej nie umiem mieć kobiety. Nie chcę cie zranić. Ta trasa, którą zaczynamy jutro jeszcze bardziej by nas od siebie oddaliła - starał się unikać jej wzroku
- Brian, uspokój się. Ja do niczego nie chciałam sprowadzać. Dobrze jest tak jak jest. Nie mam zamiaru plątać się w żadne związki. To nie dla mnie, wiem teraz, że nie nadaję się na dziewczynę. O wszystko za bardzo się martwię. - wzruszyła ramionami. - Ale - westchnęła - Chcę tylko jednego, a właściwie... - nie dokończyła, bo Brian zachłannie dobrał się do jej ust.
- Przepraszam - przerwał gwałtownie. Emma popatrzyła się na niego, pogłaskała go po policzku i wyszeptała - Czytasz mi w myślach. Znów dorwali się do swoich ust, całowali się bardziej namiętnie niż dotychczas. Najpierw towarzyszyły im delikatne pocałunki, ale Brian zapragnął czegoś bardziej drapieżnego. Wplótł palce w jej włosy, a jego druga ręka wylądowała na jej plecach. Połączyli się ze sobą,  nie mogli przestać, nie chcieli. Pragnęli siebie od pierwszej chwili, gdy zaczęli ze sobą rozmawiać.
- Mam na ciebie cholerną ochotę, Emmo. Nie wyobrażasz sobie jak bardzo muszę się powstrzymywać, żeby nie spoglądać na twoje ciało - wymruczał jej do ucha.
- Ja na ciebie też mam ochotę, Brian. Od samego początku mnie zaintrygowałeś. - odpowiedziała po czym popchnęła go, a ten wylądował na plecach. Pochyliła się nad nim, przerzuciła wszystkie włosy na jeden bok i przygryzła dolną wargę zamykając przy tym oczy.
- Śniadanie moi drodzy! - krzyknął Jimmy z salonu. Towarzyszyły mu jęki skacowanych kolegów. Emma przytuliła sie do piersi Briana. Mogłaby tak leżeć godzinami, wsłuchiwać się w bicie jego serca, dotykać każdy centymetr jego ciała. Kiedyś nie znosiła wytatuowanych facetów, ale teraz odkryła ich urok. Brian przez to stawał się bardziej pociągający i mężny.
- Nie wiem co mam robić. Nie chcę cię skrzywdzić. - pogłaskał ją po policzku
- Ja ciebie tez nie chcę skrzywdzić. Wiem, że jesteś kruchy i, że niejedna kobieta cię zraniła. Dlatego nie chcę nic robić wbrew tobie - dotknęła jego ust i wstała z łóżka. Popatrzyła się w jego stronę, aby upewnić się czy wstaje. Uśmiechnął się do niej promiennie i posłał jej buziaka.

Po skończonym jedzeniu tylko Emma, Brian i Jimmy byli w stanie cokolwiek zrobić. Pozanosili przyjaciół do łóżek, a sami postanowili wybrać się do kawiarni na lody i kawę.
- Jimmy, masz kogoś? - zapytała Emma
- Na oku tak, ale nie jestem w związku - puścił jej oczko
- Oo, a kim jest ta szczęściara? - zaśmiała się
- Dziewczyna ze sklepu muzycznego. Ostatnio zaimponowała mi swoją wiedzą na temat perkusji, no cud dziewczyna - zaśmiał się - I ma takie cudne oczęta - rozmarzył się. - A ty masz kogoś Em?
- Coś ty. Postanowiłam, że nie bawię siew poważne związki jak na razie. - prychnęła
- To tak jak nasz Brianek, nie? - uszczypnął przyjaciela w policzek.
- No powiedzmy - uśmiechnął się do przyjaciela.
- Co to byłą za akcja wczoraj w nocy i dzisiaj przed śniadaniem? - Jimmy wyraźnie był zaciekawiony tą sytuacją. - Wy przypadkiem nie jesteście razem?
Brian i Emma popatrzyli się na siebie i wybuchnęli śmiechem.
- No co? Powiedziałem coś nie tak?
- No powiedzmy. - zaśmiała się Emma. - Powiedzcie mi gdzie tutaj są kawiarnie? Bo przeszliśmy dość długi dystans, a ja żadnej nie widziałam. Zapytam się tej pani - oznajmiła i pobiegła zapytać o drogę.
- Stary widzę, że gapisz się na nią jak na obrazek. Zrób coś z tym, bo będzie z tobą źle, przyrzekam - wyszeptał Jimmy
- Przestań, nie chcę jej zranić, bo jest bardzo ważną osobą w moim życiu. Z nikim się tak dobrze nie dogadywałem jak z nią, no pomijając was. Nie chcę jej stracić. - odpowiedział Brian.
- Słuchajcie, pani poinformowała mnie że tutaj nie ma kawiarni - Emma pokiwała głową - Idziemy do baru, bo mnie suszy - uśmiechnęła się
- Ale dzisiaj żadnych imprez, bo chłopcy muszą być jutro sprawni. Wyjeżdżamy z samego rana. - oznajmił Jimmy
- Briana mogę rozpijać, ciebie tak samo, bo u was nie widzę dużego zagrożenia - zaśmiała się

Po jakimś czasie siedzieli przy barze sącząc piwo. Do Emmy przyczepił się jakiś facet.
- Cześć laleczko, może chciałabyś zatańczyć? - zapytał i wystawił rękę. Czuć było od niego alkoholem na kilometr.
- Chyba sobie żartujesz - prychnęła i odwróciła głowę w stronę barmana.
- Nie obchodzi mnie twoje zdanie, ja chce z tobą zatańczyć - złapał ją za ramię
- Zostaw mnie parszywcu, bo pożałujesz - uderzyła go w rękę
- Ej, koleś zostaw ją - Brian przybrał stanowczy ton
- Nie Brian, sama sobie poradzę. - stwierdziła, a mężczyzna, który nalegał o taniec stał się jeszcze bardziej nachalny. Złapał Emmę za włosy i pociągnął.
- Ty gnoju! - Brian i Jimmy wstali mówiąc jednocześnie, ale nie zdążyli nic zrobić, bo Emma z całej siły uderzyła osobnika w nos, z którego jak z procy wyleciała krew.
- Zapłacisz mi za to dziwko - krzyknął i podniósł rękę, ale zanim wykonał jakikolwiek ruch dostał po kroczu. Zwijał się z bólu na podłodze, a Emma, Brian i Jimmy dopili piwo i wyszli.
- Takich parszywców nie powinno się wpuszczać do takich miejsc - fuknęła Emma
- Jestem kurwa w szoku - wybełkotał Brian
- Stary, ja też. Emma jesteś niesamowita - Jimmy wziął ją pod pachy i uniósł do góry.
- A! Daj mi spokój, ja nie ważę 40 kilo - pisnęła i zaśmiała się
- A ile? 30? - uśmiechnął się Jimmy
- Nie! 56! - tupnęła nóżką
- Normalnie jesteś tłusta jak zapaśnik sumo - Jimmy zwijał się ze śmiechu, w jego ślady poszli Emma i Brian.
- Chcesz, żebym przez ciebie miała kaloryfer na brzuchu? To jesteś na dobrej drodze - rechotała
Jimmiemu zadzwonił telefon. Okazało się, ze to był Matt, który narzekał, że nie może znaleźć nic do picia, powiadomił przyjaciela, że Zacky właśnie oddaje zawartość swojego żołądka za balkon, a Johnny oddaje mocz do wanny. Jedyna Demi tylko spała.
- Oni są nienormalni - zachichotał
- Chyba musimy tam iść, bo Matt zaraz uschnie, a Zacky wyrzyga żołądek - Brian pokręcił głową
- A wiecie, że Zacky i Demi są razem? - uśmiechnął sie Jimmy
- Żartujesz czy to tak na poważnie? - zapytała Emma, a na jej twarzy zagościł uśmiech
- No jak najbardziej poważnie. Myślisz, że dlaczego wczoraj cały czas byli przy sobie?
- O cholera, a ta mała pipa mi nie powiedziała, ja jej dam - Emma wzięła się pod boki.

Po paru minutach byli już w hotelu. Weszli do pokoju gdzie Matt stał przy lodówce i wlewał w siebie hektolitry wody, Zacky siedział zmarnowany na kanapie i oglądał telewizje, jego twarz kolorem przypominała oliwkę, a Johnny stał oparty czołem o drzwi oddzielające salon od tarasu.
- Gdzie Demi? - Emma spytała chłopaków
- W swojej sypialni - odpowiedział Zacky. Emma szybko pognała do przyjaciółki i zamknęła za sobą drzwi.
- Demi wstawaj, albo obleję cię zimną wodą - stanęła przy łóżku i wzięła się pod boki
- Nie zrobisz tego - wybełkotała
- Chcesz się przekonać?
- Nie, już wstaję. O co chodzi? - zapytała ziewając
- Jesteś z Zackym i mi nie powiedziałaś?
- Przepraszam, ale nie miałam kiedy. Wczoraj jak poszłaś z Brianem do sypialni to zagraliśmy w butelkę i pocałowałam się z nim no i tak wyszło - wzruszyła ramionami. - A poza tym ty i Brian! Co to ma znaczyć? - zaśmiała się
- Nic. Pocałowaliśmy się i tyle - pokazała jej język.
- I jak całuje?
- Bosko. Jest taki czuły i delikatny, ale czasami potrafi się zawziąć, aż mi tchu brakuje, ale to mnie podnieca - rozmarzyła się
- Wiesz to jest gitarzysta. Ciekawe jak palcówkę robi - roześmiała się Demi
- Ale zboczeniec! Ty tylko o jednym. I to jeszcze twój brat. Nie brzydzisz się tego jak tak o nim mówisz?
- Coś ty. Ja go praktycznie nie znam. A poza tym jak dla mnie to jest bardzo przystojny więc nic tylko brać. Mówię ci on na pewno cie zaspokoi w łóżku. Jesteśmy w Vegas. Oni jutro jadą w trasę, wiec będziesz miała dużo czasu, żeby o tym pomyśleć. Z tego co słyszałam to wyjeżdżają rano, a dzisiaj jak tylko dojdę do siebie możemy iść na zakupy i kupimy ci coś ładnego. Umów się z nim.
- Nie zapędzasz się czasem? - Emma pokiwała głową.
Tym czasem w pokoju obok odbywały się męskie rozmowy.
- Stary tylko pogratulować ci tej Demi. Sama słodycz - odezwał się Jimmy
- Jest kochana, bardzo dobrze mi się z nią rozmawia - uśmiechnął się Zacky. - Nadal nie mogę w to uwierzyć, ze jest ze mną tak wspaniała dziewczyna
- Uważaj, bo ci jaja urwę jak coś jej zrobisz - wypalił Brian
- Okej, okej, a ty jak tam z Emmą?
- Jak to jak? To nie jest moja dziewczyna tylko przyjaciółka - wzruszył ramionami.
- Tak teraz mówisz. Stary umów się z nią dzisiaj i pogadajcie sobie na spokojnie. Znam świetną knajpkę niedaleko. Nie idźcie do restauracji tylko pójdź z nią potańczyć, bądź rozrywkowy, jak zawsze - uśmiechnął się Zacky.

7. Miasto Grzechu

Była w Vegas. Czuła, że w powietrzu unosi się swąd mokrych kotów i kanalizacji. Inaczej wyobrażała sobie "Miasto Grzechu" . Obawiała się, że tutaj może zrobić rzeczy, o których nawet bałaby się pomyśleć na trzeźwo. Dopiero teraz zdała sobie sprawę, że od tej chwili jej życie przez tydzień będzie wyglądało tylko tak, że codziennie będzie budziła się z kacem.
- Dobra teraz została nam tylko jedna formalność. Musimy dojechać do hotelu. - oznajmił Brian
- Wiesz co? Nie podoba mi się tutaj. Śmierdzi kotami - zatkała sobie nos
- Tylko tutaj. Uwierz mi. - uśmiechnął się. - A zapomniałbym. Pojedziemy do hotelu, ale musimy odwiedzić jedno miejsce. Walizkami zajmie się obsługa hotelowa.
Po zameldowaniu się w hotelu Brian natychmiast porwał Emmę do klubu. Gdy stanęli przed wejściem dziewczyna nie była zadowolona. Nie lubiła takich miejsc, bo muzyka, którą tam puszczali była podobna do odgłosów, które wydaje grzejnik piłowany przez piłę mechaniczną.
- Doobra - przeciągnęła - nie wiem co my tutaj robimy, ale mi się to nie podoba, jeszcze ta muzyka, błagam uszy mi krwawią. - wyjęczała. Nie zdążyła nic powiedzieć, bo Brian zatkał jej usta niewinnym cmoknięciem w usta.
- Co to było? - zapytała zdziwiona.
- Nic. Idziemy - uśmiechnął się uroczo
Gdy tylko weszli skończyła się piosenka, a Emma szykowała się na kolejną dawkę trucizny w postaci dźwięków. Weszła razem z Brianem do sali. W jednym momencie światłą skierowały swój blask na Emmę, a ich biel oślepiała ją tak bardzo, że nie wytrzymałaby minuty, gdyby nie zamknęła oczu. Usłyszała głośne gwizdanie i wszyscy chórem krzyknęli "Wszystkiego Najlepszego Emmo!" . Zdała sobie sprawę z tego, że przyjechała tutaj z Brianem na przyjęcie urodzinowe. Nie umiała powstrzymać łez, które płynęły samowolnie. Szczęście, które wypełniało ją w tej chwili było nie do opisania, nie wiedziała, że ktokolwiek kiedyś się tak o nią zatroszczy, że sprawi jej taką niespodziankę, przyjemność i wprowadzi w stan euforii.
- Brian, jesteś cudownym człowiekiem - Emma rzuciła się w jego ramiona.
- Podziękowania bardziej należą się Demi. Ja cię miałem tutaj dostarczyć - pocałował ja w policzek i otarł jej łzy - Jeszcze raz, wszystkiego najlepszego mały pączusiu - poczochrał ją po włosach
- Pączusiu? - zaśmiała się na całe gardło.
- Emma! Kochanie, jak cie dawno nie widziałam, wszystkiego najlepszego! - Demi podbiegła do przyjaciółki i z całej siły ją przytuliła.
- Demi, odejdź od naszej solenizantki - krzyknął Jimmy
- Jimmy! Mój wariat - krzyknęła Emma i pognała do niego jak najszybciej umie. Rzuciła się na niego i dała mu całusy w oba policzki. Cała ekipa Sevenfoldów złożyła Emmie życzenia i każdy z osobna podarował jej prezent.
- Z tego co wiem to Brian i Demi mają wspólny prezent - zaśmiał się Matt.
- No i się wygadałeś - Brian pokręcił głową.
- Co dla mnie macie? Co macie? - zapytała Emma podskakując z radości
- Jako, że są to twoje 18 urodziny - zaczęła Demi
- To chcieliśmy dać ci coś wyjątkowego, co zobaczysz dopiero za tydzień. Teraz to coś jest zupełnie bezpieczne - dokończył Brian.
- Co to jest? Dowiem siew końcu? - podskakiwała dalej
- Szukaj - zaśmiał się Brian
- Co? Gdzie? - wytrzeszczyła oczy i przestałą skakać.
- Ma je ktoś z zespołu. Ale kto? Sama musisz sprawdzić - Demi zacierała ręce
Emma obawiała się, że zabawa się dopiero rozpoczyna, ale nie byłą tym zawiedziona. To były jej 18 urodziny, chciała w końcu poczuć wolność, otworzyć się, pobawić. Poszli do stolika, a drinki same podchodziły każdemu pod nos.

# Emma

Od samego początku, gdy usiedliśmy do stolika czułam na sobie wzrok Briana. Przyglądał mi się, ale nie czułam się nieswojo, wręcz przeciwnie, kręciło mnie to. Gdy spoglądałam na niego szybko odwracał wzrok i udawał, że patrzy się na barmankę. Chciałam, żeby zainteresował się mną jako kobietą i żeby przestał patrzeć na mnie jak na przyjaciółkę młodszej siostry, której za nic nie można dotknąć. Chyba wezmę sprawy w swoje ręce, ale boję się, że go odstraszę. Pogadam z Demi, ale nie dzisiaj. Teraz mam zamiar dobrze się bawić i nic mi tego nie spieprzy. Napiła się porządnego łyka drinka.
- Kto chce grać w rozbieranego pokera? - krzyknęła Demi i podniosła swój trunek.
- Chyba oczywiste, że każdy - roześmiałam się.

#

Pojechali taksówką do hotelu. Mieli zarezerwowany apartament, więc mogli robić co im się tylko podoba. Puścili muzykę na cały regulator , wyciągnęli karty i rozsiedli się wygodnie na podłodze.
- Ja rozdaję - czknęła Demi
- Ale po równo i sprawiedliwie, żadnych ukrytych asów w rękawie - wybełkotał Matt
- Dobra, uwaga rozdaję!
Pierwsza kolejka porażką skończyła się dla Briana.
- No, braciszku rozbieraj się. Zdejmuj koszulę - Demi wyszczerzyła ząbki.
Po następnych kolejkach Demi byłą pozbawiona koszulki i spodni, Matt koszuli, Brian miał na sobie tylko bokserki, Zacky został w samych spodniach, Emma zdjęła tylko skarpetkę, a Johnny leżał na podłodze, nie miał zamiaru grać.
- Brian ściągaj bokserki - krzyknęła Emma wlewając w siebie większą dawkę alkoholu
- Ale to jest nie fair - Brian wstał z podłogi. Emma poczuła teraz, że jej puls się zwiększa. Zilustrowała Briana, który stał prawie nagi, bo miał na sobie tylko czarne obcisłe bokserki w batmany. Alkohol namieszał jej w głowie i nie była już taką grzeczną i pohamowaną dziewczynką. Wstała i podeszła do Briana.
- Nie rozbieraj się teraz, bo nie wytrzymam - wymruczała mu do ucha. Przejechała palcem po jego żebrach i delikatnie położyła dłonie na jego piersiach. Przygryzła wargę i popatrzyła mu w oczy. - Możesz dać mi taki mały prezencik na urodziny ... - chciała dokończyć, ale Brian przerwał jej całując ją namiętnie. Oderwała się od jego ust na chwilę i wymruczała - O to mi chodziło.
Całe towarzystwo było już prawie nieprzytomne i nie zauważyli tego incydentu. Wziął ją na ręce i poszli do sypialni. Oparł ją o drzwi i napierał na nią z całej siły. Całował ją tak czule i namiętnie jakby miałby to być ich ostatni pocałunek. Emma nie pozostawała mu dłużna. Przygryzała jego wargi, całowała go z dziką namiętnością, a gdy ich języki się złączyły zatopili się w sobie bez opamiętania. Brian nie chciał doprowadzić do niczego większego poza pocałunkami. Wiedział, że ma jeszcze czas.
- Brian, błagam nie róbmy tego - oderwała się od jego ust
- Dobrze Emmo. Chciałem sam to zaproponować. - pogłaskał ją czule po policzku.
- Obudź mnie jutro jak wstaniesz - pocałowała go i zrzuciła z siebie ubranie. Na widok jej czerwonych stringów i białego stanika Brianowi urosło co nieco w jego seksownych bokserkach. Podszedł do łóżka i położył się obok Emmy. Przysunął ją do siebie i zaczął gładzić palcem po brzuchu czasem zjeżdżając na pośladki. Zasnęli wtuleni w siebie.

Obudził ją przeraźliwy ból głowy. "Historia się powtarza" . Wszystko się kręciło. Poczuła włochatą nogę obok siebie. Bała się odwracać, bo nie wiedziała kogo tam zastanie.
- Emma, śpisz? - zapytał mężczyzna leżący obok. Nie odpowiedziała. Wolała udawać, że jeszcze się nie obudziła. Nie umiała rozpoznać głosu, bo mężczyzna szeptał. Przymknęła oczy i poczuła, że nieznajomy dotyka jej ramię zimną dłonią. Pogłaskał ją po policzku i złożył jej delikatny pocałunek na ustach. Gdy Emma poznała zapach mężczyzny nie miała wątpliwości, że był to Brian. Oddała mu pocałunek. Przygryzła dolną wargę po czym zaczęła ją delikatnie ssać. Poczuła delikatnie wsuwający się język do jej ust. Uśmiechnęła się i wplotła palce między włosy Briana, gdy pocałunek dobiegł końca otworzyła oczy i spojrzała na niego. Miał tak cudne tęczówki, które świeciły się jak płomień świecy.
- Dzień dobry śpiochu - uśmiechnął się i odgarnął jej włosy z szyi
- Tak możesz mnie budzić codziennie. Nawet trochę wyleczyłeś mi kaca - zachichotała.
- Nie mam siły wstawać - westchnął i opadł na poduszki
- To nie wstawaj. Co się wczoraj działo? Bo nie pamiętam już tego jak wychodziliśmy z klubu
- Głowę trzeba sobie wyrabiać - uśmiechnął się. - Ale co jak ci powiem, a ty się na mnie obrazisz? - zapytał z niewinną minką
- Po dzisiejszym porannym pocałunku to chyba niewiele rzeczy mnie zdziwi. Od samego początku wiedziałam, że zrobię tutaj coś głupiego - pokiwała głową
- Nie było tak źle. Graliśmy w rozbieranego pokera. Ja miałem ściągać właśnie bokserki, ale ty do mnie podeszłaś i coś wybełkotałaś. Pocałowałem cię i poszliśmy do sypialni, położyliśmy sie na łóżko no i potem nie pamiętam, bo już spałem - uśmiechnął się
- Czyli nie uprawialiśmy seksu? - odetchnęła
- Skądże. Oboje tego nie chcieliśmy - ziewnął
"Ty nawet nie masz pojęcia jak bardzo bym tego chciała" pomyślała, a na jej twarzy zagościł grymas.
- Ja wstaję. Która godzina? - zapytała Emma
- Będzie coś koło pierwszej
- Muszę się ubrać. Nie wiem gdzie moja walizka, ale założę twoją koszulkę, bo leży na krześle. - wyszła z pokoju i zobaczyła istne pobojowisko. Johnny spał pod stołem do gry w piłkarzyki, Zacky i Demi leżeli na sobie na dywanie, Matt leżał na zimnych kafelkach, a Jimmy stał na balkonie i palił papierosa.

6. Las Vegas?!

Tydzień minął im niesamowicie szybko. Brian zaprzyjaźnił się bardziej z Emmą. Co chwile wychodzili do kawiarni na lody, albo do kina lub na spacery. Wygłupiali się i cały czas sobie dogryzali. Brian traktował Emmę jak drugą siostrę. Demi musiała wyjechać na kilka dni i poprosiła Briana, aby ten nie zostawiał Emmy samej, bo nie chciała, żeby jej przyjaciółka siedziała cały czas sama z ciotką w domu.
- Brian? Wy jutro wyjeżdżacie, prawda? - zapytała Emma wchodząc do mieszkania chłopaka.
- Tak, coś się stało? - zapytał odrywając głowę od telewizora
- A nic. Myślałam, że będziecie jeszcze na moich urodzinach, ale skoro nie to trudno - uśmiechnęła się sztucznie
- Bardzo mi przykro Emmo. Nie chciałem, żeby tak wyszło. Jeszcze do tego nie ma Demi. - chłopak pokręcił głową. - Wiem, że jutro są twoje urodziny, ale wyjeżdżamy z samego rana. Jak chcesz to możemy dzisiaj zrobić małe przyjęcie - wstał z sofy i podszedł do dziewczyny
- Nie, dzisiaj nie mam ochoty na przyjęcia. Możemy w coś pograć i wypić piwo. To mi w zupełności wystarczy - obeszła Briana i usiadła na miejscu, które wcześniej zajmował, włączyła Xbox'a i wybrała grę z wyścigami samochodowymi.
- Jasne, jak sobie życzysz - zaśmiał się, poszedł do lodówki i wyciągnął sześciopak piwa, które postawił na stole przed telewizorem.
- To co? Mała rywalizacja? - uśmiechnęła się Emma
- Nie masz ze mną szans - pokazał jej język.
- Tak? Zaraz się przekonamy - dała mu sójkę w bok.
Przy grze nieźle się uśmiali. Gdy Emma prowadziła zaraz Brian musiał się zrewanżować. Byli już po drugiej butelce piwa.
- Dobra. Koniec tego dobrego. Zobaczymy jaki dobry jesteś w tańcu - zaśmiała się i podeszła do stojaka z grami, wyciągnęła "Dance Central".
- Jak zwykle cie pokonam. - upił łyk piwa
- Chyba śnisz frajerze - puściła mu oczko
- Za tego frajera to masz przerąbane. Zgniotę cię na miazgę
- Dobre sobie - prychnęła.
Walka się zaczęła. O dziwo Brian w dwóch rundach był lepszy od Emmy, ale zaraz wynik się wyrównał, a po chwili  Emma już prowadziła. Po godzinie byli wyczerpani i mieli dość dalszej zabawy.
- Dobra, ja nie mam siły, rozwaliłaś mnie, możesz się cieszyć - opadł na kanapę
- Może puszczę jakiś film?
- Zależy jaki. Jeżeli chcesz puszczać jakieś smuty to ja wychodzę.
- Chodziło mi o horror, albo komedię
- Dawaj horror - wyszczerzył ząbki. Emmę oblało ciepło, gdy zobaczyła szczery uśmiech na jego twarzy.
Płyta znajdowała się już w napędzie, został tylko popcorn i większa dawka piwa. Brian rozsiadł się wygodnie na kanapie, a Emma zabrała kocyk i usiadła obok niego.
- Masz zamiar tutaj zasnąć? - zapytał ze zdziwieniem
- Czasem mi się zdarza - okryła się kocem.
Początek filmu był nudny, ale dało się go przeżyć. Po dwudziestu minutach Emma popatrzyła na Briana, który spał z głową na oparciu i piwem w ręku. Postanowiła pójść w jego ślady. Opatuliła się kocykiem i oparła głowę na jego ramieniu.

Obudziło go swędzenie w okolicy ust. Poruszał delikatnie nosem i otworzył oczy. Zobaczył, że Emma śpi opierając głowę o jego ramię. Nie miał serca jej budzić, więc szybko wysunął ramie spod jej głowy, wziął ją na ręce i zaniósł do sypialni, a sam udał się do swojego pokoju spakować walizkę, bo uznał, że godzina 7 rano będzie odpowiednim czasem, żeby zająć się sprawami związanymi z trasą.
Po wszystkim udał się do kuchni, gdzie zamierzał przygotować urodzinowe śniadanie dla Emmy. Chciał żeby było wyjątkowe, ale wiedział, że nic jej nie zastąpi prezentu.
- Wstawaj śpiochu - powiedział wchodząc do pokoju z tacą pełną jedzenia. Położył na niej babeczkę ze świeczką, wazon z goździkiem, naleśniki z czekoladą i oczywiście nie mogło zabraknąć pięknie pachnącej kawy.
- Brian?! Jesteś boski, dziękuję ci. - uśmiechnęła się promiennie, a w jej oczach pojawiły się iskierki
- Wszystkiego najlepszego! - uśmiechnął się i wręczył jej kopertę.
- Co to?
- Najpierw zjedz, a potem rozpakuj. Mam zostać czy iść? - założył ręce do tyłu
- Zostań, będzie mi miło
Zjadła posiłek i bez słów otworzyła kopertę popijając od czasu do czasu kawę. Zobaczyła w niej bilet na samolot, którego lot odbywał się dzisiaj o godzinie 18.
- Co to jest? Gdzie ja lecę?
- Przeczytaj - Brian uśmiechnął się do niej i usiadł na łóżku.
- No widzę, Las Vegas, i co z tego? Nic mi to nie mówi.
- Polecisz tam ze mną, bo mam tam przesiadkę do innego samolotu. Na miejscu się wszystkiego dowiesz - zaśmiał się
- Będziemy lecieć z chłopakami?
- Niestety nie, ale przywitasz się z nimi na miejscu.
Emmie nie podobała się ta cała sytuacja, uważała, że Brian coś kręci. Rano mówił, że lecą z samego rana, była godzina 9, a Brian był jeszcze w domu i jakoś nigdzie mu się nie spieszyło.
- Mieliście lecieć z samego rana.
- Plany się zmieniły. Chłopaki polecieli rannym samolotem, a ja przełożyłem lot na później, wiem, że nigdy nie leciałaś samolotem i ktoś musi się tobą zaopiekować. Teraz pojedziemy do twojego domu po ubrania - uszczypnął ją w policzek
- Ała - pisnęła i odsunęła jego rękę. - Teraz się doigrałeś! Nie daruję ci tego - krzyknęła i zwinnie wygramoliła się z kołdry. Rzuciła się na Briana, okładała go poduszkami i kapciami, a na koniec okryła go kocem i nie miała zamiaru puszczać. Brian jednym ruchem mógł sprawić, że to ona znajdowałaby się teraz na jego miejscu, ale gdyby to zrobił pewnie by się odegrała w jakiś inny sposób.
- Mogę już wyjść? Bo trochę mi duszno - sapał
- Nie puszczę cie tak łatwo - zaśmiała się i usiadła okrakiem na jego brzuchu.
- To zobacz co ja zrobię - powiedział po czym zwinnie obrócił się tak, że teraz Emma znajdowała się pod nim. Zamknęła oczy i pisnęła najgłośniej jak potrafi. - Dziewczyno, spokojnie, ja nie mam zamiaru ci nic zrobić, no chyba, że to - pochylił się nad jej twarzą i spojrzał jej głęboko w oczy. Przygryzła dolną wargę co bardzo spodobało się Brianowi. Zaczął ją łaskotać i wcale nie miał zamiaru przestać. Dziewczyna zaśmiewała się do łez.
- Bri, Briaaaan! prze, przestań! - zwijała się ze śmiechu.
- A co dostanę w zamian? - uśmiechnął się uroczo
- Kopa w dupę łajzo - zaśmiała się i jednym zwinnym ruchem przyciągnęła jego twarz do swojej. Dała mu buziaka w policzek i wywinęła się spod jego ramion.
- Tego bym sienie spodziewał - uśmiechnął siei pogłaskał się po policzku. Poszła do łazienki, wzięła gorący prysznic, potem jak zwykle makijaż, prostowanie włosów i inne sprawy. Brian wziął się za ścielenie łóżka. Usłyszał dźwięk SMSa.
- Em! Dostałaś SMSa! - zawołał z pokoju.
- Podejdź pod drzwi i go przeczytaj, błagam. To pewnie życzenia urodzinowe - wyjęczała
- Już się robi. Jak nie chcesz, żeby dzisiaj telefony się urywały to wyjmij kartę - uśmiechnął się
- Nie. Czytaj mi tu

"Droga Emmo. Chciałbym życzyć Ci wszystkiego najlepszego z okazji Twoich 18 urodzin. Mam nadzieję, że wkrótce się spotkamy, bo nie mogę bez Ciebie wytrzymać. Jeszcze raz wszystkiego najlepszego życzy Gabe."

- To sukinsyn - wyszła z łazienki i wyrwała Brianowi telefon.
- Em? Co się stało?
- To mój były. Jest zajebistym skurwysynem. Pieprzył się z jakąś laską, a ja byłam wtedy jego dziewczyną. Niezłe, nie? - prychnęła.
- Doskonale cię rozumiem, bo sam miałem taki przypadek i to całkiem niedawno.
- Z tego co słyszałam to sam taki byłeś
- Wyczytałaś to z internetu, nie? To może poznaj wersję chłopaków i moją
- Teraz nie mamy czasu. Opowiesz mi w trakcie lotu.
Przez całą drogę do domu ciotki Emma była spięta. Nie wiedziała jak ona to odbierze, nie chciała zawsze się jej podporządkowywać. Ciotka nigdy się nią nie zajmowała, zawsze miała inne sprawy na głowie. Ona tylko wymagała, Emma nigdy nie spędziła z nią czasu. Nie mogła z nią porozmawiać jak z mamą, było jej tego brak.

- Dzień dobry ciociu - powiedziała cicho Emma wchodząc do domu
- Nie wiedziałam, że ty tutaj jeszcze mieszkasz. Całymi dniami i nocami cię tu nie widzę. Jakie masz powody, żeby tutaj wracać? - zapytała ciotka podnosząc głowę znad papierów
- Chciałam przyjść po swoje rzeczy. Wyjeżdżam na parę dni do Vegas - oznajmiła
- Niby z kim ty tam jedziesz?
- Z Brianem - wypchnęła chłopaka przed siebie
- To twój nowy chłopak?
- Coś ty. To brat Demi.
- Nie kłam, Demi nie ma brata.
- Też tak uważałam
- Dobra nie mów nic do mnie tylko idź się spakować i wyjdź z tego domu.
W Emmie kumulował się gniew. "Brian będzie biedny" pomyślała z wyrzutami. Spakowała rzeczy, które mogły jej się przydać, a właściwie to zabrała wszystkie rzeczy z pokoju, bo nie miała zamiaru tutaj wracać. Poprosi Briana, albo Demi żeby pozwolili jej u nich zamieszkać na parę dni.
- Emmo, pomóc ci w czymś? - zapytał po cichu Brian wchodząc do pokoju.
- Nie. Jeżeli nie chcesz żebym cie opieprzyła to proszę, wyjdź, bo zaraz chyba wybuchnę.
- Zanim to zrobisz to wysłuchaj. Twoja ciotka trochę zmiękłą gdy jej powiedziałem o moim tacie, że to słynny Brian Haner Senior - uśmiechnął się
- I co powiedziała?
- Zachowam to dla siebie - zaśmiał się
Popatrzyła na niego. Chciała teraz zasmakować jego ust, poczuć jego dłonie na swojej skórze, rozrywało ją od środka. Czasem przygryzała wargi aż do krwi, żeby pohamować swoje erotyczne usposobienie. Nie wiedziała czy Brian tego chce i wolała nie ryzykować. Stanęła blisko niego z torbą w ręku, w której miała wszystkie swoje rzeczy. Upuściła ją na podłogę i przytuliła się do niego. Tylko to mogła zrobić, bo wiedziała, że uścisk nie wywiera na nim żadnego wrażenia. Nic bardziej mylnego. Brian uważał, żeby na nic więcej sobie nie pozwolić. Pociągała go jak nikt inny, ale to była jego mała siostrzyczka. Nie mógłby jej tego zrobić. Obiecał sobie, że jej nie zrani, a za niedługo jadą w trasę to sobie ulży, ale było coraz bliżej trasy i Brian nabierał coraz większa ochotę na ciało Emmy. Tak właśnie wyobrażał sobie swój ideał. Długonoga brunetka, z zadziornym charakterem. Oczarowała go tym, że ukrywa to wszystko pod przykrywką, że jest taka nieobliczalna, nie można jej rozgryźć. Nie jest łatwa, co jeszcze bardziej go urzekało. Dał jej całusa w czubek nosa. wziął jej torbę i wyszli. Pojechali na obiad, a na lotnisku byli godzinę przed czasem. Poszli na odprawę, a po chwili siedzieli już w samolocie.